Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει έντονη κουλτούρα οπλοκατοχής ούτε μεγάλη δημόσια συζήτηση για τα όπλα, όμως είναι πλέον από τους βασικούς εξαγωγείς ελαφρών και φορητών όπλων παγκοσμίως.
Η Ιταλία, η Γερμανία και η Αυστρία συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων εξαγωγέων παγκοσμίως. Το 2025, η ευρωπαϊκή βιομηχανία πυροβόλων όπλων κατέγραψε κύκλο εργασιών 183 δισ. ευρώ. Λόγω της παγκόσμιας αστάθειας, οι ηγέτες της ΕΕ ζητούν περισσότερη καινοτομία και υψηλότερη παραγωγή.
Στην Ευρώπη, τα δικαιώματα κατοχής όπλων θεωρούνται γενικά ως προνόμιο που παραχωρεί το κράτος και στις περισσότερες χώρες απαιτείται βάσιμος λόγος για την κατοχή ενός όπλου. Η Τσεχική Δημοκρατία είναι το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ με συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ένοπλη αυτοάμυνα. Η Γερμανία και η Γαλλία διαθέτουν περίπου 5,8 εκατ. και 5 εκατ. δηλωμένα πυροβόλα όπλα αντίστοιχα, πολύ λιγότερα από τους εκτιμώμενους 82 έως 107 εκατ. κατόχους όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μεγαλύτερη αντιπαράθεση εκτυλίσσεται εκτός ΕΕ. Η Ένωση δέχεται επικρίσεις επειδή πουλά όπλα σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου τα όπλα αυτά συνδέονται με εσωτερική καταστολή και με τις συγκρούσεις στην Υεμένη και το Σουδάν. Παρότι οι κανόνες της ΕΕ απαγορεύουν τις πωλήσεις σε παραβάτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η έλλειψη διαφάνειας στις εξαγωγές όπλων οδηγεί ορισμένους να αναρωτιούνται αν οι ευρωπαϊκές χώρες βάζουν τα στρατηγικά συμφέροντα πάνω από την ηθική.
Η έρευνά μας είναι ανώνυμη και χρειάζεται μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να ολοκληρωθεί. Τα αποτελέσματα θα προβληθούν σε όλη την ΕΕ, με εκτενή κάλυψη σε βίντεο, άρθρα και ενημερωτικά δελτία, και θα συμβάλουν στη διαμόρφωση της δημοσιογραφικής μας κάλυψης καθώς εξετάζουμε πώς η Ευρώπη μπορεί να διασφαλίσει τη θέση της στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.