Καταδικάζεται σε έξι μήνες για μοιχεία στην Αίγυπτο: η Νέσι Γκουέρα αντιμετωπίζει σύνθετη υπόθεση με κατηγορίες βίας, κόρη αποκλεισμένη στη χώρα και όρια της ιταλικής παρέμβασης
Όταν έφτασε η επιβεβαίωση της καταδίκης σε δεύτερο βαθμό, η Νέσυ Γκουέρα βρισκόταν ακόμη στην Αίγυπτο, όπου ζει εδώ και χρόνια και από την οποία δεν μπορεί να απομακρυνθεί. Η γυναίκα, Ιταλίδα υπήκοος με καταγωγή από τη Σανρέμο, είναι μητέρα ενός τρίχρονου κοριτσιού και εδώ και μήνες βρίσκεται στο επίκεντρο μιας δικαστικής υπόθεσης που συνδυάζει ποινικό δίκαιο, οικογενειακή σύγκρουση και διπλωματική ένταση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η απόφαση επιβάλλει ποινή έξι μηνών φυλάκισης για μοιχεία. Ένα αδίκημα που στην Ιταλία δεν υφίσταται πλέον, αλλά που στο αιγυπτιακό σύστημα εξακολουθεί να διώκεται.
Η διαδικασία ξεκίνησε από τη καταγγελία του πρώην συζύγου της, Τάμερ Χαμούντα, Ιταλοαιγύπτιου πολίτη, και εντάσσεται σε έναν ήδη φορτισμένο χωρισμό, με αλληλοκατηγορίες και δικαστική διαμάχη για την επιμέλεια της κόρης.
Η επιβεβαίωση της πρωτόδικης καταδίκης (19 Φεβρουαρίου 2026), που ανακοινώθηκε μετά τη συνεδρίαση του εφετείου, καθιστά πλέον πιο χειροπιαστό τον κίνδυνο φυλάκισης για τη γυναίκα.
Η δίκη και οι σκιές γύρω από την υπόθεση
Από τα έγγραφα της δικογραφίας και τις δηλώσεις της υπεράσπισης προκύπτει μια εικόνα που ξεπερνά την απλή κατηγορία για μοιχεία. Η Ιταλίδα δικηγόρος της έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η εντολέας της είναι θύμα βίας και απειλών από τον πρώην σύζυγο, περιστάσεις που, όπως τονίζει, την ώθησαν να προσπαθήσει να απομακρυνθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ποινική κατηγορία φαίνεται στενά συνδεδεμένη με την προσωπική σύγκρουση μεταξύ των δύο. Κατά τη διάρκεια της δίκης, η συμπεριφορά του άνδρα περιγράφηκε ως ανησυχητική. Σύμφωνα με όσα κατατέθηκαν στο δικαστήριο, φέρεται να έκανε δηλώσεις που κρίθηκαν ασυνήθιστες, φτάνοντας στο σημείο να αποδίδει στον εαυτό του έναν «θεϊκό» και τιμωρητικό ρόλο. Ένα επεισόδιο που, αν και δεν επηρέασε τυπικά την απόφαση, επισημάνθηκε από την υπεράσπιση ως ένδειξη μιας ευρύτερης και πιο προβληματικής κατάστασης.
Το κεντρικό ζήτημα παραμένει όμως η σταθερότητα του κατηγορητηρίου, το οποίο στηρίζεται σε νομοθεσία που αποδίδει ποινική σημασία στις εξωσυζυγικές σχέσεις, με συχνά αυστηρότερη μεταχείριση των γυναικών.
Το τρίχρονο κορίτσι και η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα
Παράλληλα με την ποινική διαδικασία εξελίσσεται ένα δεύτερο, ίσως ακόμη πιο ευαίσθητο σκέλος: αυτό της επιμέλειας της κόρης. Το κορίτσι, περίπου τριών ετών, βρίσκεται στην Αίγυπτο και δεν μπορεί να φύγει από τη χώρα. Πάνω της βαραίνει μια απαγόρευση εξόδου που εξασφάλισε ο πατέρας στο πλαίσιο της δικαστικής διαμάχης.
Αυτός ο περιορισμός έχει στην πράξη μπλοκάρει κάθε προσπάθεια της μητέρας να επιστρέψει στην Ιταλία. Σημαίνει επίσης ότι οποιαδήποτε δικαστική απόφαση σε βάρος της γυναίκας κινδυνεύει να επηρεάσει άμεσα το μέλλον της ανήλικης.
Ο φόβος, που η ίδια η Γκουέρα έχει εκφράσει επανειλημμένα και δημόσια, είναι ότι μια οριστική καταδίκη θα μπορούσε να υπονομεύσει τη θέση της στην υπόθεση επιμέλειας, ανοίγοντας τον δρόμο για ενδεχόμενη ανάθεση της κηδεμονίας του παιδιού στον πατέρα.
Ο ρόλος των ιταλικών θεσμών
Η υπόθεση παρακολουθείται στενά από το ιταλικό διπλωματικό δίκτυο, με την πρεσβεία στο Κάιρο και τα προξενεία να παρέχουν νομική, διοικητική και άμεση στήριξη στη γυναίκα και την κόρη της. Η υπόθεση έχει φτάσει και σε πολιτικό επίπεδο, με επαφές ανάμεσα στη Ρώμη και τις αιγυπτιακές αρχές ώστε να διατηρείται υψηλό το ενδιαφέρον για την υπόθεση.
Το επιβεβαίωσε και ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι, ο οποίος δήλωσε: «Παρακολουθούμε την υπόθεση με ιδιαίτερη προσοχή, ο πρεσβευτής μας στο Κάιρο έχει παρακολουθήσει τόσο τη μητέρα όσο και την κόρη. Άλλωστε υπάρχει μια δικαστική απόφαση σε εκείνη τη χώρα, θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε, ελπίζοντας ότι στον τρίτο βαθμό θα αλλάξει η κρίση».
Παραμένει όμως ένα σαφές όριο: η υπόθεση εκτυλίσσεται στο πλαίσιο της αιγυπτιακής δικαιοδοσίας και αφορά τόσο ποινική διαδικασία όσο και τοπική οικογενειακή δίκη. Αυτό σημαίνει ότι η Ιταλία μπορεί να προσφέρει συνδρομή και να ασκήσει διπλωματικές πιέσεις, αλλά δεν μπορεί να παρέμβει άμεσα στις αποφάσεις των δικαστηρίων.
Μια σπάνια υπόθεση για Ιταλίδα, αλλά με προηγούμενα στις μάχες για τα παιδιά
Η υπόθεση της Νέσυ Γκουέρα είναι ασυνήθιστη για Ιταλίδα πολίτη, ιδίως για το επίπεδο δημόσιας έκθεσης. Ο μηχανισμός όμως που αναδεικνύεται – μια ποινική κατηγορία που παρεμβάλλεται σε έναν οικογενειακό πόλεμο για την επιμέλεια μιας μικρής – στην Αίγυπτο μόνο καινούριος δεν είναι.
Ακόμη και στην ίδια την υπόθεση Γκουέρα διακρίνεται ήδη αυτή η δυναμική: η καταδίκη για μοιχεία εκδίδεται ενώ είναι σε εξέλιξη δίκη για την επιμέλεια της κόρης και, σύμφωνα με την υπεράσπιση, κινδυνεύει να επηρεάσει άμεσα την κρίση των δικαστών.
Αν δούμε τα προηγούμενα, προκύπτουν υποθέσεις που βοηθούν να κατανοηθεί καλύτερα το πλαίσιο. Το 2018, για παράδειγμα, αιγυπτιακό δικαστήριο ανέθεσε την επιμέλεια ενός κοριτσιού σε μια μητέρα αλλοδαπή, έπειτα από μακρά δικαστική διαμάχη με τον πρώην σύζυγο Αιγύπτιο. Σε εκείνη την περίπτωση, οι δικαστές απέρριψαν τις κατηγορίες του άνδρα – ότι η γυναίκα ήθελε να πάρει τη μικρή στο εξωτερικό – και αποφάσισαν ότι η μητέρα μπορεί να την κρατήσει μαζί της, αλλά υπό συγκεκριμένους όρους, όπως ο περιορισμός να μην φύγει από τη χώρα και η υποχρέωση να μην ξαναπαντρευτεί.
Κι εδώ βρίσκεται το κλειδί: στο αιγυπτιακό δίκαιο, η επιμέλεια των παιδιών διέπεται από πολύ αυστηρούς κανόνες και μπορεί να αλλάξει γρήγορα αν προκύψουν ορισμένοι παράγοντες. Η μητέρα, γενικά, διατηρεί την επιμέλεια στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, μπορεί όμως να τη χάσει αν κριθεί «ακατάλληλη», αν ξαναπαντρευτεί ή αν αντιμετωπίζει δικαστικά προβλήματα.
Σε άλλες περιπτώσεις, η μάχη μεταφέρεται σε ακόμη πιο σύνθετο επίπεδο. Η υπόθεση του μικρού Σενουντά, για παράδειγμα, έδειξε πόσο οι αποφάσεις για την επιμέλεια μπορεί να εξαρτώνται από νομικούς, θρησκευτικούς και διοικητικούς παράγοντες: το παιδί αφαιρέθηκε από την οικογένεια που το μεγάλωνε και ανατέθηκε στο κράτος, μετά από νομική διαμάχη για την ταυτότητά του, πριν από νεότερες δικαστικές παρεμβάσεις που επανέφεραν το ζήτημα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κατηγορίες όπως αυτή για μοιχεία δεν μένουν ποτέ μεμονωμένες. Μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικός παράγοντας σε ήδη τεταμένες διαδικασίες διαζυγίου, επηρεάζοντας την αντίληψη του δικαστή για την «καταλληλότητα» ενός γονέα. Και ακριβώς αυτή η διαπλοκή ποινικού δικαίου και οικογενειακού δικαίου κάνει την υπόθεση της Νέσυ Γκουέρα ιδιαίτερα ευαίσθητη: δεν αφορά μόνο μια καταδίκη, αλλά τον υπαρκτό κίνδυνο να χάσει την κόρη της.