Συγκινησιακά φορτισμένη επετειακή εκδήλωση για να τιμηθούν οι δύο δολοφονηθέντες από τις κατοχικές δυνάμεις στα θλιβερά γεγονότα του 1996
30 χρόνια συμπληρώθηκαν από την διπλή δολοφονία των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού στην Κύπρο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης σε μία βαθύτατα φορτισμένη εκδήλωση μνήμης με λόγια που δύσκολα έβγαιναν λόγω της συγκίνησης υποσχέθηκε να λογοδοτήσουν οι υπαίτιοι, τονίζοντας ότι έχουν εκδοθεί 13 εθνικά και 5 διεθνή εντάλματα σύλληψης.
Ο Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε μαρτυρικά σε αντικατοχική πορεία μοτοσικλετιστών που θέλησαν να περάσουν στα Κατεχόμενα, από Τούρκους, Τουρκοκύπριους και μέλη των Γκρίζων Λύκων που αποκαλούντο «αντιδιαδηλωτές».
Έσπευσε να βοηθήσει Ελληνοκύπριο ο οποίος δεχόταν επίθεση από το πλήθος και τότε με ρόπαλα, λοστούς και πέτρες τον δολοφόνησαν.
Όταν έγινε η κηδεία του, ομάδα διαδηλωτών μεταξύ των οποίων και ο ξάδελφός του Σολωμός Σολωμού, θέλησαν να αφήσουν λουλούδια στο σημεία της δολοφονίας στην Πράσινη Ζώνη.
Σημειώθηκαν και πάλι επεισόδια με τις κατοχικές δυνάμεις κι ο Σολωμού, που ξέφυγε αρχικά, αναρριχήθηκε στον ιστό με την τουρκική σημαία στο φυλάκιο της Πράσινης Γραμμής για να την κατεβάσει. Δέχθηκε φονικά πυρά που προήλθαν από την πλευρά των Κατεχομένων.
Η ομιλία του Νίκου Χριστοδουλίδη στην εκδήλωση
Τη δέσμευση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα εντατικοποιήσει τις προσπάθειές της για την εκτέλεση των ενταλμάτων σύλληψης που έχουν εκδοθεί για τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού, εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας, το Σάββατο το βράδυ, στην εκδήλωση για τα 30 χρόνια από τη θυσία των δύο ηρώων στο Παραλίμνι.
Ο Πρόεδρος ανέφερε ότι μετά τη σχετική έρευνα που πραγματοποιήθηκε για τις δύο δολοφονίες, η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε 13 εθνικά και 5 διεθνή εντάλματα σύλληψης. Όπως σημείωσε, τα εντάλματα δεν έχουν εκτελεστεί λόγω της άρνησης του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας.
«Θέλω απόψε να σας υποσχεθώ. Είμαι εδώ με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, την Υφυπουργό Πολιτισμού, τον Υπουργό Γεωργίας, τον Υπουργό Υγείας. Θέλω να σας υποσχεθούμε ότι ως Κυπριακή Δημοκρατία θα εντατικοποιήσουμε τις προσπάθειές μας για εκτέλεση των ενταλμάτων», τόνισε.
Παράλληλα υπογράμμισε ότι η Κυβέρνηση έχει αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να πετύχει αποτελέσματα όταν υπάρχει αποφασιστικότητα, κάνοντας αναφορά και στις υποθέσεις των σφετεριστών.
«Το αποδείξαμε στην πράξη και στο θέμα των σφετεριστών ότι όταν θέλουμε να γίνει κάτι θα γίνει και σας υπόσχομαι ότι θα το πράξουμε», είπε.
Η λογοδοσία και η τιμωρία δεν έχει λήξει
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξεκαθάρισε ότι η υπόθεση των δολοφονιών Ισαάκ και Σολωμού δεν έχει κλείσει.
«Η λογοδοσία και η τιμωρία δεν έχουν λήξει», τόνισε, προσθέτοντας ότι η τιμωρία των δολοφόνων αποτελεί «καθολικό αίτημα του λαού μας», αλλά και υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καθήκον της διεθνούς κοινότητας.
Όπως είπε, η δικαιοσύνη δεν πρέπει να συνδέεται με την εκδίκηση.
«Η απόδοση δικαιοσύνη δεν είναι πράξη εκδίκησης. Δεν είμαστε εδώ για να εκδικηθούμε. Είναι θέμα αρχής, είναι ζήτημα αξιοπρέπειας και θα το διεκδικήσουμε μέχρι να το πετύχουμε», ανέφερε.
Ο Πρόεδρος σημείωσε ότι η απόδοση δικαιοσύνης αποτελεί οφειλή προς τους γονείς των δύο ηρώων και προς την Αναστασία Ισαάκ, η οποία, όπως είπε, «δεν ευτύχησε να γνωρίσει τον πατέρα της».
Αναφερόμενος στη θυσία των δύο νέων, ο Νίκος Χριστοδουλίδης είπε ότι υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες «τα όποια λόγια, οι όποιες δηλώσεις, οι όποιες ομιλίες είναι πολύ λίγα και αδυνατούν να αποτυπώσουν τις εικόνες».
Μίλησε για «δύο συγκλονιστικές εικόνες» που αποτυπώθηκαν πριν από 30 χρόνια, με πρωταγωνιστές τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού, και οι οποίες, όπως είπε, χαράχτηκαν στη συλλογική μνήμη του λαού και του Ελληνισμού.
Ο Τάσος Ισαάκ, ανέφερε, μαρτύρησε «στα χέρια των αιμοσταγών δολοφόνων του κατά τρόπο απάνθρωπο», ενώ ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκε την ώρα που «εξέθετε στα μάτια της ανθρωπότητας, στα μάτια όλου του κόσμου, τα σύμβολα της παράνομης κατοχής».
Ο Πρόεδρος χαρακτήρισε τις φωτογραφίες εκείνου του Αυγούστου του 1996 «αδιάσειστα ντοκουμέντα» δύο στυγερών εγκλημάτων, τα οποία, όπως είπε, «έχουν και ηθικούς αυτουργούς, έχουν και φυσικούς εκτελεστές».
Ο Τάσος και ο Σολωμός όρισαν τη δική μας υποχρέωση
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης υπογράμμισε ότι η σημασία της θυσίας των δύο νέων δεν περιορίζεται στην καταγραφή των γεγονότων του 1996.
«Ο Τάσος και ο Σολωμός όρισαν και τη δική μας υποχρέωση έναντι της χώρας», είπε, τονίζοντας ότι η θυσία τους συνδέεται με τη διαχρονική προσπάθεια του κυπριακού Ελληνισμού για ελευθερία.
Παράλληλα, εξήρε το έργο της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, η οποία, όπως είπε, αναδεικνύει τη θυσία των δύο νέων «ως συνειδητή πράξη αυταπάρνησης μέχρι θανάτου» σε μια πατρίδα που παραμένει υπό κατοχή.
Ο Πρόεδρος χαρακτήρισε τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού «δύο απλούς, αγνούς πατριώτες», οι οποίοι διεκδίκησαν το δικαίωμα να ζουν ελεύθεροι στην πατρίδα τους.
«Ο Τάσος και ο Σολωμός δεν ζήτησαν δάφνινα στεφάνια, δεν ζήτησαν δόξα. Δεν ζήτησαν προνόμια», ανέφερε.
«Διεκδίκησαν να ζουν ελεύθεροι, να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να είναι ελεύθεροι στην πατρίδα τους», πρόσθεσε.
Κλείνοντας, ο Νίκος Χριστοδουλίδης εξέφρασε τη στήριξή του στις οικογένειες των δύο ηρώων, στην Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού, στους μοτοσικλετιστές και σε όλους όσοι συμμετέχουν στις δράσεις μνήμης.
Αναστασία Ισαάκ: «Μου στέρησαν την αγκαλιά του πατέρα»
Ρίγη συγκίνησης προκάλεσε στους παρευρισκομένους η ομιλία της Αναστασίας Ισαάκ, κόρης του Τάσου Ισαάκ, στην εκδήλωση για τα 30 χρόνια μνήμης Ισαάκ-Σολωμού. Τόνισε ότι δεν βρισκόταν στην εκδήλωση μόνο για να μιλήσει, αλλά και για να πενθήσει.
«Πριν από τριάντα χρόνια, πριν ακόμη γεννηθώ, μου στέρησαν το πολυτιμότερο δώρο που μπορεί να έχει ένα παιδί: την αγκαλιά του πατέρα του», ανέφερε.
Η Αναστασία Ισαάκ υπογράμμισε ότι ο πατέρας της δεν ήταν ένοπλος, αλλά ένας άνθρωπος που έτρεξε να βοηθήσει έναν συνάνθρωπό του. Τριάντα χρόνια μετά, είπε, κανένας από τους δολοφόνους του δεν έχει λογοδοτήσει.
«Ο πόνος έγινε φωνή και η θλίψη αγώνας», σημείωσε, για να διατυπώσει στη συνέχεια με ένταση το αίτημά της: «Απαιτώ Δικαιοσύνη. Απαιτώ Ελευθερία».
Η ίδια συνέδεσε τη θυσία του πατέρα της με τα θύματα της εισβολής και της κατοχής, τις οικογένειες των αγνοουμένων και άλλους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στη γραμμή αντιπαράταξης.
Κλείνοντας, υποσχέθηκε ότι η μνήμη δεν θα μετατραπεί σε σιωπή. «Και αν η Πολιτεία δεν μας στείλει τα δελφίνια, εμείς θα τα βρούμε. Και θα κολυμπήσουμε μαζί τους, από την Πάφο μέχρι την Κερύνεια», είπε.
«Ένας λαός που ξεχνά, κινδυνεύει να συνηθίσει την αδικία», κατέληξε η Αναστασία Ισαάκ.