Η ιταλική βιομηχανία όπλων Leonardo ανοίγει θυγατρική στην Ουκρανία

Η Leonardo ανοίγει νέα εταιρεία στο Κίεβο με στόχο να εισέλθει στην πρωτοπορία του πολέμου των drones, που έχει πλέον επίκεντρο την Ουκρανία, και να αποκομίσει τα προσδοκώμενα οφέλη για την ευρωπαϊκή παραγωγή και άμυνα.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Ο ιταλικός κατασκευαστής οπλικών συστημάτων ίδρυσε τους τελευταίους μήνες τη Leonardo Ukraine, που ελέγχεται πλήρως από τον όμιλο, σύμφωνα με την εφημερίδα Milano Finanza. (πηγή στα Ιταλικά)

Τον Ιούλιο, στη διεθνή αεροπορική έκθεση του Φάρνμπορο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Λορέντσο Μαριάνι, είχε εξηγήσει ότι η Ουκρανία «απέκτησε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μια επιχειρησιακή εμπειρία χωρίς προηγούμενο» και ότι, συνεπώς, θα πρέπει να «προβλεφθούν μορφές συνεργασίας με την ουκρανική βιομηχανία drones».

«Στην Ουκρανία έχει αναπτυχθεί μια εξαιρετικά υψηλή τεχνογνωσία σε συστήματα τα οποία στην Ευρώπη θα θεωρούνταν αρχικά απλά, αλλά προφανώς δεν είναι καθόλου απλά ούτε στον σχεδιασμό ούτε στην παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα», εξηγεί στο Euronews ο Έλιο Καλκάνο, senior fellow για την Άμυνα και το Διάστημα στο Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (IAI).

Πρόκειται για ένα «τεράστιο πλεονέκτημα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, αλλά και για τα υπουργεία Άμυνας, εκείνα που προσπαθούν να κάνουν σχεδιασμό στις προμήθειες και στον προγραμματισμό ακόμη και σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα».

Οι στόχοι της Leonardo στην Ουκρανία: Δοκιμές και για το Michelangelo Dome

Η νέα εταιρεία είναι καταχωρισμένη στο ουκρανικό εμπορικό μητρώο από τον περασμένο Μάιο, με δηλωμένο σκοπό τη διεξαγωγή έρευνας και ανάπτυξης σε επιστημονικό και μηχανικό επίπεδο για οπτικά και συστήματα πλοήγησης, και αναφέρεται στην εξαμηνιαία έκθεση τέλους Ιουνίου του ομίλου Leonardo με μετοχικό κεφάλαιο λίγο κάτω από 100 χιλιάδες ευρώ, όπως ανέφερε το Il Fatto Quotidiano. (πηγή στα Ιταλικά)

Πέρα από την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει το Κίεβο, είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι ο ιταλικός κατασκευαστής, που ελέγχεται από το υπουργείο Οικονομικών, θέλει να δοκιμάσει στην πράξη το νέο του ολοκληρωμένο σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, το Michelangelo Dome, που λειτουργεί συμπληρωματικά σε σχέση με τις αμερικανικές συστοιχίες Patriot ή τα ευρωπαϊκά Samp/T, για τα οποία προβλέπεται κύκλος εργασιών περίπου είκοσι δισεκατομμυρίων ευρώ την επόμενη δεκαετία.

Το «ουκρανικό εργαστήριο» για τον πόλεμο του μέλλοντος

Ο πόλεμος που ακολούθησε την εισβολή της Ρωσίας έχει μετατρέψει την Ουκρανία μέσα σε τέσσερα χρόνια σε ένα τεράστιο στρατιωτικό πείραμα, όπου ο σχεδόν παλιομοδίτικος πόλεμος χαρακωμάτων των πρώτων μηνών εξελίχθηκε σε μια αλληλουχία άμυνας και επίθεσης, που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε συστήματα χωρίς πιλότο.

Σε σημείο ώστε η εγχώρια βιομηχανία να έχει φτάσει όχι μόνο να παράγει drones με χαμηλό κόστος αλλά και να τα μετατρέπει σε προϊόντα αιχμής, που δοκιμάζονται σταδιακά στο πεδίο και βελτιώνονται βάσει των αποτελεσμάτων.

«Τα τελευταία χρόνια, από την οπτική χωρών σε ειρήνη όπως η δική μας – ή η Γαλλία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο – είναι εμφανής και εντυπωσιακή η ικανότητα των Ουκρανών να δημιουργούν ένα συνεχές ρεύμα πληροφοριών ανάμεσα στην πρώτη γραμμή, δηλαδή σε όσους μάχονται, σε όσους στην περίπτωση των drones τα χρησιμοποιούν καθημερινά, και στους μηχανικούς των διάφορων εταιρειών», λέει ο Καλκάνο.

Μεταξύ των καινοτομιών που έχουν εισαχθεί, ορισμένες αφορούν τη πλοήγηση χωρίς GPS, την αντοχή στις ηλεκτρονικές παρεμβολές και την αυτόματη αναγνώριση των στόχων.

Την προσπάθεια άμυνας στηρίζει η κυβέρνηση του Κιέβου, η οποία έχει δημιουργήσει έναν κρατικό πόλο καινοτομίας, με την ονομασία Brave1, που συγκεντρώνει περίπου 2.500 εταιρείες εξειδικευμένες σε drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και τεχνητή νοημοσύνη.

Το παραγωγικό αυτό κέντρο αξιοποιεί επίσης το Brave1 Dataroom, το οποίο έχει αναπτυχθεί σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Palantir και παρέχει οπτικά και θερμικά δεδομένα που έχουν συλλεχθεί σε πραγματικές συνθήκες, χρήσιμα για την εκπαίδευση αλγορίθμων ικανών να αναγνωρίζουν και να αναχαιτίζουν εναέριες απειλές.

Ότι πρόκειται για στρατηγικό πλεονέκτημα το έχουν ήδη αντιληφθεί η Γερμανία, μέσω ορισμένων εταιρειών της, και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, στο πλαίσιο της προσπάθειας επανεξοπλισμού της ηπείρου και της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο, έχει ενισχύσει τη συνεργασία με την ουκρανική βιομηχανία τόσο σε επίπεδο επιμέρους κρατών μελών όσο και ευρωπαϊκών ταμείων.

Σύμφωνα με το Il Fatto Quotidiano οι Βρυξέλλες έχουν διαθέσει έως και 60 δισεκατομμύρια ευρώ για συνεργασίες με την άμυνα του Κιέβου, η οποία στο μεταξύ έχει δημοσιεύσει προκηρύξεις για την παραγωγή επιθετικών drones μακράς εμβέλειας, αεροσκαφών επιτήρησης που χρησιμοποιούν οπτικές ίνες και ενός μη επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς εμπορευμάτων.

Το κλειδί των δεδομένων από το πεδίο της μάχης

Αν και η δοκιμή νέων όπλων περνούσε συχνά από τους προσομοιωτές στα πεδία μάχης, δεν αποτελεί μυστικό ότι αυτό είναι ακόμη σημαντικότερο στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Η συλλογή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, όπως και σε άλλους τομείς, αποτελεί τον πραγματικό πόρο για τη βελτίωση του σχεδιασμού αμυντικών συστημάτων και την παραγωγή πιο αποτελεσματικών λύσεων.

Η συνάντηση την άνοιξη ανάμεσα στον Ιταλό υπουργό Άμυνας, Γκουίντο Κροζέτο, και τον τότε ομόλογό του Μιχαΐλο Φεντόροφ, τον γκουρού του νέου υβριδικού πολέμου του Κιέβου, που απομακρύνθηκε αργότερα από τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι, φαινόταν να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η βρετανική άδεια που έγινε γνωστή με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Άντι Μπέρναμ στο Κίεβο για την παραγωγή στην Ουκρανία του πυραύλου κρουζ (βεληνεκές 250-500 χιλιομέτρων) Storm Shadow-Scalp, τον έλεγχο του οποίου μοιράζονται το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ιταλία (η οποία διαβεβαιώνει ότι δεν έχει δώσει το πράσινο φως).

Τους παράγει η MBDA, εταιρεία που ελέγχεται κατά 37,5% αντίστοιχα από τις BAE Systems και Airbus και κατά 25% από τη Leonardo. Όπως και στην περίπτωση των drones, η χρήση πυραύλων σε πραγματικές συνθήκες αποτελεί πλεονέκτημα για τους κατασκευαστές.

«Απολύτως», συνεχίζει ο ερευνητής του IAI, «για να κατανοήσουμε, για παράδειγμα, την αντίδραση των ρωσικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας, πόσοι από αυτούς τους πυραύλους καταφέρνουν να περάσουν, υπό ποιες συνθήκες, σε ποιες ζώνες. Αυτές είναι σίγουρα όλες χρήσιμες πληροφορίες για όσους σχεδιάζουν αυτά τα συστήματα σήμερα και στο μέλλον», καταλήγει ο Καλκάνο.