Φόρος 15 € ανά επιβάτη και ανά προσέγγιση λιμένα αποφέρει 335 εκατ. € ετησίως σε Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία, σύμφωνα με τα μοντέλα της Transport & Environment.
Μια διανυκτέρευση σε ευρωπαϊκή κρουαζιέρα φορολογείται σχεδόν κατά το ήμισυ σε σχέση με μια διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο, παρά το υψηλό περιβαλλοντικό κόστος και τη συμβολή της στην έξαρση του υπερτουρισμού, σύμφωνα με νέα μελέτη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η ΜΚΟ Transport & Environment (T&E) διαπιστώνει ότι ένα νομικό κενό επιτρέπει στις εταιρείες κρουαζιέρας να αποφεύγουν, μεταξύ άλλων, την καταβολή ΦΠΑ και φόρων στα καύσιμα.
Η οργάνωση ζητά μεταρρυθμίσεις στη φορολογία ώστε τα πλοία να «πληρώνουν το δίκαιο μερίδιό τους».
Κρουαζιέρες: Ίδια προνόμια με τις εμπορικές μεταφορές
Σύμφωνα με τη μελέτη της T&E, μια διανυκτέρευση σε κρουαζιερόπλοιο επιβαρύνεται με φόρους κατά 40% λιγότερους από μια διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο. Κι αυτό παρά το υψηλό περιβαλλοντικό και κλιματικό κόστος τους και την πίεση που ασκούν στις τοπικές υποδομές.
Η ανάλυση εξέτασε τη φορολογία για διανυκτερεύσεις των 100 ευρώ σε ξενοδοχεία στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία και τη συνέκρινε με κρουαζιέρες αντίστοιχου κόστους. Κατά μέσο όρο, όσοι μένουν σε ξενοδοχεία πληρώνουν σε φόρους το 23% της τιμής, ενώ οι επιβάτες κρουαζιέρας μόλις το 12%.
Οι κρουαζιέρες ταξινομούνται νομικά ως μορφή θαλάσσιας μεταφοράς, ενώ στην πράξη λειτουργούν ως τουριστικά καταλύματα. Αυτό το νομικό κενό τους επιτρέπει να αποφεύγουν την καταβολή ΦΠΑ και φόρων στα καύσιμα, μεταξύ άλλων, όπως αναφέρει η οργάνωση.
«Αντιμετωπίζουμε τα πλωτά ξενοδοχεία σαν να αποτελούν ουσιώδη θαλάσσια υποδομή», δήλωσε η Φάνι Πουαντέ, διευθύντρια ναυτιλίας στην T&E.
«Οι κρουαζιέρες δεν αποτελούν μέσο μεταφοράς αλλά τον ίδιο τον προορισμό, όμως τους παρέχουμε τα ίδια προνόμια με τις εμπορευματικές μεταφορές. Η ορθή φορολόγηση των κρουαζιερόπλοιων θα βοηθούσε τις πόλεις να αντιμετωπίσουν τη ρύπανση και τις ανησυχίες για τον υπερτουρισμό.»
Η μελέτη δείχνει ότι μεγάλο μέρος των επιβλαβών εκπομπών – αερίων του θερμοκηπίου και ατμοσφαιρικών ρύπων – που παράγονται από τα κρουαζιερόπλοια δεν καλύπτεται από τις ισχύουσες φορολογικές πολιτικές.
Στη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία, αυτά τα εξωτερικά κόστη (δηλαδή η πραγματική ζημιά) κυμάνθηκαν το 2025 μεταξύ 790 εκατ. και 1,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με την έρευνα.
Κατά μέσο όρο, τα εξωτερικά κλιματικά κόστη του κλάδου υπερβαίνουν σχεδόν δύο έως τρεις φορές όσα καταβάλλει μέσω του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ (ETS). Για τα κόστη που συνδέονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση δεν υπάρχει αντίστοιχος φόρος σε επίπεδο ΕΕ.
Χρειάζονται υψηλότεροι φόροι, όρια και ΦΠΑ
Ένας φόρος 15 ευρώ ανά επιβάτη και ανά προσέγγιση λιμένα θα απέφερε 335 εκατ. ευρώ ετησίως σε Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία συνολικά, σύμφωνα με τα μοντέλα της T&E.
Τα έσοδα θα μπορούσαν να επιστρέψουν στους εθνικούς προϋπολογισμούς, να δεσμευτούν για την προστασία των οικοσυστημάτων στις παράκτιες περιοχές ή να χρηματοδοτήσουν πράσινες υποδομές, όπως η ηλεκτροδότηση από ξηράς.
Ωστόσο, σύμφωνα με την οργάνωση, αυτοί οι φόροι από μόνοι τους δεν αρκούν για να καλύψουν το χάσμα μεταξύ του περιβαλλοντικού κόστους των κρουαζιέρων και των ποσών που καταβάλλουν ως αντιστάθμιση.
«Η επιβολή τέλους στα κρουαζιερόπλοια πρέπει να θεωρείται μέρος ενός ευρύτερου ρυθμιστικού πλαισίου», σημείωσε η Πουαντέ. «Για την πλήρη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του κλάδου είναι αναγκαίες παράλληλες πολιτικές στην πλευρά της προσφοράς.»
Η T&E προτείνει την ενίσχυση των ευρωπαϊκών κανονισμών για τα βιώσιμα ναυτιλιακά καύσιμα (FuelEU Maritime) και την αυστηροποίηση των δεικτών ενεργειακής απόδοσης.
Η κίνηση των κρουαζιερόπλοιων θα μπορούσε επίσης να περιορίζεται όπου χρειάζεται, για παράδειγμα με ανώτατο όριο στον αριθμό των ημερήσιων ή ετήσιων προσεγγίσεων σε λιμάνια. Τέλος, ο ΦΠΑ για τα κρουαζιερόπλοια πρέπει, σύμφωνα με την T&E, να ευθυγραμμιστεί με τον ΦΠΑ που ισχύει για τον τουρισμό στην ξηρά.