Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.
Έκτακτη είδηση

Το Βερολίνο του Μπόουι - Ένα ταξίδι δημιουργίας και αυτογνωσίας

Το Βερολίνο του Μπόουι - Ένα ταξίδι δημιουργίας και αυτογνωσίας
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Οι μεταμορφώσεις του Ντέιβιντ Μπόουι στα 50 χρόνια της μαγικής του καριέρας θα μπορούσαν εύκολα να του χαρίσουν τον τίτλο του χαμαιλέοντα της μουσικής.

Η ζωή μου τότε άρχισε να γίνεται σχεδόν μποέμικη. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που γνώριζα εκεί ήταν μάλλον καλλιτέχνες

Ο Λευκός Δούκας ακροβατούσε ανάμεσα σε διαφορετικές περσόνες, μουσικά στυλ, ενώ εργάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γερμανία. Η βερολινέζικη περίοδός του χαρακτηρίστηκε όμως η πιο δημιουργική του. Και όχι άδικα.

Ήταν τα τέλη του 1976, όταν ο Μπόουι άφησε το κατάφωτο Λος Άντζελες για τη σαφώς σκοτεινότερη συνοικία Σόνενμπεργκ του Δυτικού Βερολίνου. Η τότε σύζυγός του Άντζι είχε αποξενωθεί εντελώς από αυτόν, η κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών ήταν καθημερινότητα και οι δαίμονές του τον κατάτρυχαν.

Η μετακόμιση στο Βερολίνο ήταν ό,τι χρειαζόταν για να μαζέψει τα κομμάτια του και να δώσει στην καριέρα του την ώθηση που είχε φαινομενικά χάσει.

Η ακούραστη βοηθός του Κόκο Σουάμπ του βρήκε το διάσημο διαμέρισμα στον πρώτο όροφο της Χαουπτστράσε, στον αριθμό 155, στο ίδιο κτήριο όπου ζούσε ο Ίγκι Ποπ.

Τα άλμπουμς Low, Heroes και Lodger, η περίφημη βερολινέζικη τριλογία του, αποδεικνύουν ότι η αλλαγή που έκανε ο Μπόουι στη ζωή του απέδωσε καρπούς.

Το Δυτικό Βερολίνο ήταν τότε ένα χωνευτήρι μουσικών επιρροών. Πέραν όλων των άλλων που ώθησαν τον Μπόουι εκεί, ήταν η ιδιότυπη πρώιμη ηλεκτρονική μουσική που είχε αρχίσει να αναδύεται στη δεκαετία του 70 με κύριους εκφραστές τους Kraftwerk.

Ο μουσικός και παραγωγός Μαρκ Ρίντερ αποτύπωσε το κλίμα στο ντοκιμαντέρ του «B-Movie: Lust & Sound in West Berlin».

«Παρουσίασε το Heroes στην εκπομπή του φίλου του Μαρκ Μπόλαν. Ήμουν σπίτι και δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είναι το νέο τραγούδι του Ντέιβιντ Μπόουι; Ο ήχος του ήταν τόσο διαφορετικός. Ξέρετε, η περίοδος κατά την οποία ο Ντέιβιντ Μπόουι έμεινε εκεί και έβγαλε τρία άλμπουμς δημιούργησε ένα προηγούμενο για όλους τους καλλιτέχνες. Σήμαινε πολλά το να πας στο Βερολίνο και να έχεις τη δική σου βερολινέζικη περίοδο», σύμφωνα με τον Ρίντερ.

«Η ζωή μου τότε άρχισε να γίνεται σχεδόν μποέμικη. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που γνώριζα εκεί ήταν μάλλον καλλιτέχνες», λέει ο ίδιος ο Μπόουι.

Ο Ρίντερ προσθέτει: «Ήρθε στο Βερολίνο και είδε πως ήταν διαφορετικά. Η πόλη ήταν γεμάτη με άτομα που δεν ένιωθαν άνετα στις κανονικές κοινωνικές νόρμες. Ο Μπόουι απόλαυσε τη διαμονή του εκεί. Ήταν πολύ σημαντικό γι’ αυτόν, γιατί μπόρεσε να είναι ο εαυτός του. Η βερολινέζικη περίοδος του Μπόουι ήταν γι’ αυτόν ένα ταξίδι στην ανακάλυψη του εαυτού του».

Δέκα χρόνια μετά το Heroes, ο Ντέιβιντ Μπόουι επέστρεψε στο Βερολίνο για μια συναυλία στη δυτική πλευρά.

Με τις πρώτες νότες του βερολινέζικου ύμνου, εκατοντάδες Ανατολικογερμανοί εισέβαλαν στη νεκρή ζώνη, φωνάζοντας κατά του Τείχους. Η διαδήλωση συνετρίβη από την ανατολικογερμανική αστυνομία, όπως συνετρίβη το Τείχος δύο χρόνια μετά υπό το βάρος της λαϊκής οργής.

Οι δισκογραφικές δουλειές του Ντέιβιντ Μπόουι πουλάνε ξανά σαν τρελές και για κάποιες εξ αυτών θεωρείται σίγουρο ότι θα αυξηθεί η τιμή τους.

Ο ιδρυτής και συνιδιοκτήτης του Rough Trade Νάιτζελ Χάουζ εξηγεί: «Η τιμή αυξάνεται σε κάποια σπάνια κομμάτια, όπως η γερμανική έκδοση του Heroes που πάντα υπήρξε συλλεκτική. Επίσης υπάρχει και το νέο του άλμπουμ που κυκλοφορεί και σε βινύλιο στην Αμερική και πωλείται μέσω της ιστοσελίδας του. Κι αυτού η αξία θα ανέβει, θα γίνει κι αυτό συλλεκτικό. Τα singles που έβγαλε ή το έγχρωμο βινύλιο για την έκθεση στο Μουσείο Victoria & Albert στο Λονδίνο. Αυτό σίγουρα θα ανέβει, όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο για ολόκληρη τη δισκογραφία του».

Το βίντεο κλιπ του νέου του τραγουδιού Lazarus κυκλοφόρησε λίγο πριν τον θάνατο του Λεπτού Λευκού Δούκα.

Ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι με δεμένα τα μάτια του, ο Ντέιβιντ Μπόουι τραγουδά: «Κοίτα εδώ πάνω, είμαι στον παράδεισο».

Δύο μέρες μετά, είχε έρθει η ώρα της επιστροφής στον ουρανό για τον «άνθρωπο που έπεσε στη Γη».