Έκτακτη είδηση

Το Τσερνόμπιλ «ζωντανεύει» 30 χρόνια μετά

Το Τσερνόμπιλ «ζωντανεύει» 30 χρόνια μετά
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο Αλεξάντρ Σιρότα ζει κοντά στη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ.
Όμως οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας του, είναι στενά συνδεδεμένες με την Πριπιάτ.

Η πόλη αυτή επλήγη περισσότερο από τη ραδιενεργό μόλυνση μετά την καταστροφή του Τσερνόμπιλ. Ο Ολεξάντρ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πριπιάτ όταν ήταν 9 ετών.

Ο Ολεξάντρ μας οδηγεί στην πόλη των παιδικών του χρόνων. Εκεί όπου συνήθως οργανώνει ξεναγήσεις για τουρίστες και τηλεοπτικά συνεργεία. Περνάμε το νότιο σημείο ελέγχου της ζώνης αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ και μας οδηγεί σε δρόμους φαντάσματα. Μας οδηγεί σε λεωφόρους μιας πόλης, που ήταν το σπίτι του πριν από 30 χρόνια.

«Αυτή είναι η κεντρική πλατεία της πόλης Πριπιάτ. Μπροστά μας, μπορείτε να δείτε το παλάτι του πολιτισμού που ονομάζεται «Power engineer». Στην πραγματικότητα, ήταν το δεύτερο μου σπίτι. Η μαμά μου εργαζόταν εκεί. Αυτή είναι μια εικόνα της Λεωφόρου Λένιν όπου τώρα βρισκόμαστε. Αυτή η φωτογραφία βγήκε μεταξύ 1985 και 1986. Πριν το ατύχημα» υποστηρίζει μιλώντας στο euronews, ο Ολεξάντρ Σιρότα.

«Κάπου κάτω από αυτά τα ερείπια υπάρχει μια είσοδος για την τάξη μου, όπου διάβαζα την ώρα του ατυχήματος. Στις 26 Απριλίου, εγώ και όλοι μου οι συμμαθητές, πήγαμε στο σχολείο, χωρίς να έχουμε ιδέα για όσα συνέβησαν στο σταθμό» υποστηρίζει ο Ολεξάντρ Σιρότα.

Ο Ολεξάντρ έφυγε από την Πριπιάτ μια ημέρα μετά την έκρηξη του αντιδραστήρα. Λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία, πέρασε 20 μήνες στο νοσοκομείο. Μας ζητάει να είμαστε προσεκτικοί ενώ περπατάμε στους δρόμους της Πρίπιατ, καθώς η ακτινοβολία είναι ακόμα εδώ.
Υποστηρίζει πως είναι καλύτερα να μην πατάμε βρύα καθώς και να μείνουμε μακριά από τη σκόνη.

«Η ακτινοβολία υποβάθρου, γνωστή και ως «γάμμα», εδώ είναι πέντε φορές μεγαλύτερη απ ότι προβλέπουν τα υγειονομικά πρότυπα. Όμως αυτό είναι το ποσοστό στο συγκεκριμένο τομέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι το σύνολο της Πριπιάτ έχει το ίδιο επίπεδο υποβάθρου «γάμμα». Ορισμένα μέρη είναι πιο βρώμικα, κάποια είναι πιο καθαρά. Τώρα, γιατί δεν φοβάμαι; Γιατί επιστρέφω στο σπίτι μου. Βλέπω αυτή την πόλη στα όνειρά μου, εδώ και χρόνια. Δεύτερον, η ραδιενέργεια που οι πολίτες της Πρίπιατ εκτέθηκαν το 1986 ήταν τόσο υψηλή, που ακόμα και αν μείνουμε εδώ για το υπόλοιπο της ζωής μας, δεν θα δεχτούμε ούτε το ένα τέταρτο της ραδιενέργειας που εκείνοι δέχτηκαν» δήλωσε ο Ολεξάντρ Σιρότα.

Ενώ η Πριπιάτ δεν κατοικείται, κάποιοι επέστρεψαν στα χωριά, εντός της ζώνης αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ. Όσοι επέστρεψαν, γνωρίζουν πως είναι παράνομο.

Ο Ιβάν Σεμενούκ είναι ένας από τις έξι κατοίκους του χωριού Παρίσιβ, που βρίσκεται 7 χλμ από την πόλη του Τσερνομπίλ. Ο Ιβάν γύρισε στο σπίτι του δύο χρόνια μετά την καταστροφή. Ο Ιβάν έχει κότες και ένα γουρούνι. Τρώει φρούτα και λαχανικά από τον κήπο του, μανιτάρια και μούρα από το δάσος.

«Μια ομάδα Γερμανών μέτρησαν τη ραδιενέργεια σε χώμα, καυσόξυλα και τέφρα. Μέτρησαν τα πάντα και όλα είναι καλά. Δεν υπάρχει πρόβλημα» δήλωσε ο Ιβάν Σεμενούκ.

Το δοσίμετρο ακτινοβολίας του Ολεξάντρ επιβεβαιώνει αυτό που είπε ο Ιβάν. Η ραδιενέργεια δεν ξεπερνά τα επιτρεπτά όρια.

Όμως οι ερευνητές της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών του Κίεβου έχουν διαφορετική άποψη.
Υποστηρίζουν πως ορισμένα χωριά στη ζώνη αποκλεισμού μπορεί να είναι καθαρά, αφού η εξάπλωση της ακτινοβολίας ήταν άνιση. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι 100% ασφαλή. Μανιτάρια και μούρα που φυτρώνουν στο δάσος μπορεί να είναι ιδιαίτερα μολυσμένα.

«Απαγορεύεται αυστηρά να το φάτε! Μπορεί να αρρωστήσετε, όμως μπορεί να επηρεάσει και τις μελλοντικές γενιές» υποστηρίζει ο Γιούρι Ζαμπουλόνοβ, ερευνητής του Ινστιτούτο περιβαλλοντικής γεωχημείας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας.

Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.