Όλο και λιγότεροι νέοι εργαζόμενοι ονειρεύονται θέση μάνατζερ. Για τη γενιά Z η προαγωγή δεν είναι πια συνώνυμο επιτυχίας· προτιμά την ισορροπία ζωής και εργασίας.
Όλο και λιγότεροι νέοι θέλουν να γίνουν προϊστάμενοι, ή διευθυντές.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η τάση αυτή εξελίσσεται σε σημαντική πρόκληση για τις επιχειρήσεις, οι οποίες ήδη δυσκολεύονται να διαμορφώσουν τη νέα γενιά διοικητικών στελεχών.
«Με βάση τα αποτελέσματα διεθνών ερευνών, μόλις περίπου το 6% της Γενιάς Ζ επιθυμεί να αναλάβει τις ανώτατες διοικητικές θέσεις και να γίνει προϊστάμενος. Για τις επιχειρήσεις και τις οργανωτικές τους δομές αυτό αποτελεί ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα», δηλώνει στο Euronews ο διευθύνων σύμβουλος της Enpulse και ειδικός σε θέματα δέσμευσης των εργαζομένων, Τόμας Σκλάρσκι.
Η επαγγελματική ανέλιξη συνοδεύεται από μεγαλύτερες ευθύνες
Σύμφωνα με τον ειδικό, η απροθυμία των νέων να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις οφείλεται κυρίως στη σημαντική αύξηση των ευθυνών που συνεπάγονται. Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί αισθητά ο αριθμός των εργαζομένων που εποπτεύει κάθε προϊστάμενος, καθώς το μέσο μέγεθος μιας ομάδας έχει αυξηθεί από περίπου έξι σε έως και δώδεκα άτομα.
Αυτό σημαίνει ότι οι μάνατζερ βρίσκονται υπό ολοένα μεγαλύτερη πίεση. Από τη μία πλευρά λογοδοτούν στη διοίκηση και στα ανώτερα στελέχη για την επίτευξη των επιχειρησιακών στόχων. Από την άλλη, καλούνται να φροντίζουν για την ανάπτυξη, τα κίνητρα και την ευημερία ολοένα μεγαλύτερων ομάδων εργαζομένων.
«Η Γενιά Ζ έχει σκεφτεί πολύ σοβαρά τι σημαίνει ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και τι πρέπει να θυσιάσει κάποιος για να γίνει προϊστάμενος. Οι νέοι αντιλαμβάνονται πολύ καλά το βάρος που συνεπάγεται η διοίκηση. Ένας μάνατζερ λογοδοτεί τόσο στους ανωτέρους του όσο και για ομάδες που συνεχώς μεγαλώνουν και απαιτούν διαρκή υποστήριξη», τονίζει ο Σκλάρσκι.
Μια πρόκληση που μπορεί να πλήξει ιδιαίτερα την Ευρώπη
Η μειωμένη διάθεση ανάληψης διευθυντικών θέσεων δεν αφορά μόνο μεμονωμένες επιχειρήσεις. Πρόκειται για μια παγκόσμια τάση, η οποία ενδέχεται να έχει ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες στην Ευρώπη, εξαιτίας των δημογραφικών εξελίξεων.
Ο αριθμός των ατόμων σε ηλικία εργασίας στην Ευρώπη μειώνεται σταθερά. Εάν οι επιχειρήσεις δεν επενδύσουν στην εκπαίδευση νέων ηγετικών στελεχών και δεν ενθαρρύνουν τους εργαζομένους να αναλάβουν θέσεις ευθύνης, θα δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διατηρήσουν την οργανωτική τους αποτελεσματικότητα.
«Οι εργαζόμενοι θα γίνονται ολοένα λιγότεροι, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Αν δεν εκπαιδεύσουμε νέα διοικητικά στελέχη και ανθρώπους πρόθυμους να αναλάβουν την ευθύνη ομάδων, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις ως προς την αποτελεσματικότητα των οργανισμών», προειδοποιεί ο ειδικός.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει έναν καλό ηγέτη
Παρότι η τεχνητή νοημοσύνη διεισδύει όλο και περισσότερο στον κόσμο των επιχειρήσεων και αυτοματοποιεί πολλές διαδικασίες, ο Τόμας Σκλάρσκι εκτιμά ότι δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της έλλειψης διοικητικών στελεχών.
Όπως επισημαίνει, παραμένει ασαφές αν οι εργαζόμενοι θα ήταν διατεθειμένοι να ακολουθούν οδηγίες που εκδίδονται από αλγορίθμους ή αν η τεχνολογία θα μπορούσε να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στον ρόλο ενός προϊσταμένου. Η διοίκηση ομάδων εξακολουθεί να απαιτεί δεξιότητες που δύσκολα αντικαθίστανται από την τεχνολογία, όπως η ενσυναίσθηση, η οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης, η παρακίνηση των εργαζομένων και η λήψη αποφάσεων που λαμβάνουν υπόψη την ανθρώπινη διάσταση ενός οργανισμού.