Μια διεθνής μελέτη τεκμηριώνει την παραγωγή και τη συνεχή χρήση εργαλείων με πέτρινη λαβή στην κεντρική Κίνα μεταξύ 160.000 και 72.000 ετών πριν, μια τεχνολογική καινοτομία νωρίτερα από ό,τι είχε θεωρηθεί στην Ανατολική Ασία.
Οι ανθρώπινοι πληθυσμοί που κατοικούσαν στην κεντρική Κίνα κατά το Μέσο και το Ύστερο Πλειστόκαινο είχαν ήδη αναπτύξει λίθινα εργαλεία σχεδιασμένα για να τα χειρίζονται, μια τεχνολογία που προϋποθέτει σχεδιασμό και προηγμένες τεχνικές γνώσεις.
Αυτό είναι το συμπέρασμα διεθνούς έρευνας με επικεφαλής επιστήμονες από την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών και το Πανεπιστήμιο της Ένωσης του Πεκίνου, με τη συμμετοχή Ισπανών ερευνητών από το IPHES-CERCA, το Universitat Rovira i Virgili και το Ίδρυμα Atapuerca.
Το έργο βασίζεται στην ανάλυση της θέσης Xigou, που βρίσκεται στην περιοχή του ποταμού Danjiang, μια περιοχή με άφθονα αρχαιολογικά κατάλοιπα. Εκεί μελετήθηκαν περισσότερα από 2.600 λίθινα εργαλεία με μια διεπιστημονική προσέγγιση που συνδύαζε τεχνολογικές, λειτουργικές, γεωαρχαιολογικές και χρονολογικές αναλύσεις.
Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κοινότητες αυτές παρήγαγαν μικρά τυποποιημένα εργαλεία μέσω προσεκτικών τεχνικών λάξευσης, όπως η χρήση πυρήνων από φολίδες και δισκοειδείς πυρήνες. Η κύρια πρώτη ύλη ήταν ο χαλαζίας, ένα υλικό δύσκολο στην επεξεργασία και απαιτούσε υψηλό βαθμό τεχνικού ελέγχου.
Παράλληλα με αυτές τις στρατηγικές, βρέθηκαν πολυάριθμοι τύποι ρετουσαρισμένων εργαλείων, όπως ξύστρες, διατρητήρες, οδοντογλυφίδες και αιχμές, γεγονός που υποδεικνύει σταθερές και σαφώς καθορισμένες τεχνολογικές παραδόσεις.
Ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι ο εντοπισμός εργαλείων που σχεδιάστηκαν για να πρεσαριστούν. Η μικροσκοπική ανάλυση των ιχνών χρήσης κατέστησε δυνατή την αναγνώριση διαφορετικών συστημάτων πρόσδεσης σε οργανικές λαβές, με τη χρήση φυτικών ινών, ζωικών υλικών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συγκολλητικών ουσιών. Τα συστήματα αυτά αποκαλύπτουν διαδικασίες κατασκευής πολλαπλών σταδίων και μια προηγούμενη σύλληψη του τελικού αντικειμένου.
Τα ίχνη φθοράς δείχνουν επίσης ότι τα εργαλεία χρησιμοποιούνταν για ποικίλες δραστηριότητες, όπως κοπή, διάτρηση ή επεξεργασία φυτικών υλικών, γεγονός που υποδηλώνει μια ευρεία λειτουργική ευελιξία.
Το αρχείο του Xigou δεν αποτελεί μια μεμονωμένη καινοτομία, αλλά δείχνει αξιοσημείωτη τεχνολογική συνέχεια για σχεδόν 90.000 χρόνια. Αυτή η επιμονή υποδηλώνει μηχανισμούς μετάδοσης της γνώσης και ικανότητα προσαρμογής για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η χρονολόγηση του χώρου έγινε με τη χρήση τεχνικών χρονολόγησης με φωταύγεια, οι οποίες τοποθετούν την ανθρώπινη κατοίκηση μεταξύ 160.000 και 72.000 ετών πριν. Η περίοδος αυτή συμπίπτει με μια φάση μεγάλης ανθρώπινης ποικιλομορφίας στην Κίνα, που τεκμηριώνεται επίσης από το αρχείο απολιθωμάτων, και παρέχει νέα δεδομένα για την κατανόηση της τεχνολογικής πολυπλοκότητας των πληθυσμών που κατοικούσαν στην Ανατολική Ασία κατά τους προϊστορικούς χρόνους.