Ο παλιός φίλος του ανθρώπου: οι σκύλοι ζούσαν με ανθρώπους 5.000 χρόνια νωρίτερα

Τα σκυλιά αποτελούν τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου εδώ και πάρα, πάρα πολύ καιρό. Όπως αποδεικνύεται, για πολύ περισσότερο απ’ όσο μπορούσαν μέχρι σήμερα να τεκμηριώσουν οι επιστήμονες.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Δύο νέες, ανεξάρτητες μελέτες έφεραν στο φως τα αρχαιότερα γνωστά γενετικά ίχνη εξημερωμένων σκύλων στην Ευρώπη και την Ασία. Χρονολογούνται μεταξύ 15.800 και 14.000 ετών πριν από σήμερα, περίπου 5.000 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι έδειχναν μέχρι τώρα άλλα γενετικά δεδομένα.

«Πρόκειται για τα πρώτα σαφή γενετικά στοιχεία που διαθέτουμε για τα οικόσιτα σκυλιά», δήλωσε ο Πόντους Σκόγκλουντ, συγγραφέας μιας από τις μελέτες και γενετιστής στο Ινστιτούτο Φράνσις Κρικ στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι δύο μελέτες, που δημοσιεύθηκαν και οι δύο στην επιθεώρηση Nature (πηγή στα Αγγλικά), ανέλυσαν αρχαίο DNA από λείψανα άνω των 200 σκύλων και λύκων. Οι ερευνητές εντόπισαν καίρια δείγματα από θέσεις σε όλη την Ευρώπη και την Ασία, μεταξύ των οποίων το Πινάρμπασι στην κεντρική Τουρκία και το σπήλαιο Γκοφ στη νοτιοδυτική Αγγλία.

Συνολικά, τα ευρήματα σκιαγραφούν πιο καθαρά την προέλευση των σκύλων και τον τρόπο που εντάχθηκαν στις ανθρώπινες κοινωνίες.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι τα σκυλιά κατάγονται από τους γκρίζους λύκους της τελευταίας εποχής των παγετώνων, όμως το ακριβές χρονολόγιο αυτής της μετάβασης, καθώς και το πώς έμοιαζαν τότε, παραμένουν μυστήριο.

Οι πρόοδοι στη μελέτη του αρχαίου DNA των σκύλων, όπου οι επιστήμονες απομονώνουν τα τμήματα που είναι ειδικά για τα σκυλιά, βοηθούν πλέον να ξεκαθαρίσει η εικόνα.

Η έρευνα αναδεικνύει επίσης ότι ο δεσμός ανάμεσα σε ανθρώπους και σκύλους ήταν πάντοτε ιδιαίτερος, καθώς η χημική ανάλυση λειψάνων που βρέθηκαν στην Τουρκία δείχνει ότι τα αρχαία σκυλιά έτρωγαν ψάρια, δηλαδή ακολουθούσαν την ίδια διατροφή με τους ανθρώπους της περιοχής.

Στο σπήλαιο Γκοφ, οι ερευνητές εντόπισαν μια γνάθο σκύλου που είχε υποστεί προσεκτική επεξεργασία μετά τον θάνατο. Τα ίχνη κοπής δείχνουν ότι το ζώο είχε τεμαχιστεί, όμως τα οστά του αντιμετωπίστηκαν με τρόπους παρόμοιους με εκείνους που εφαρμόζονταν στα ανθρώπινα σώματα στο ίδιο σημείο, όπου τα οστά επίσης επεξεργάζονταν και τοποθετούνταν.

Αυτή η σύμπτωση υποδηλώνει ότι τα σκυλιά δεν αντιμετωπίζονταν ως απλά ζώα, αλλά κατείχαν έναν στενότερο, ενδεχομένως συμβολικό ή κοινωνικό ρόλο.

«Είναι ο καλύτερος φίλος της ανθρωπότητας, στο πλευρό των κοινωνιών μας τα τελευταία 16.000 χρόνια και θα συνεχίσουν να είναι και στο μέλλον», δήλωσε ο Λάκι Σκάρσμπρουκ, συν-συγγραφέας της μελέτης από το Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμιλιάνο του Μονάχου.