Το κορυφαίο και πιο υποτιμημένο μουσικό εξαγώγιμο της Ουαλίας: γνωριμία με τους Super Furry Animals

Όταν σκέφτεστε Ουαλούς καλλιτέχνες, το πιο πιθανό είναι ότι το μυαλό σας θα πάει στη Bonnie Tyler και τον Tom Jones. Οι μυημένοι θα αναφέρουν τους Manic Street Preachers, τους Feeder, τους Funeral For A Friend, τους Stereophonics, τους Catatonia και τους The Joy Formidable. Ωστόσο, ακόμη κι αυτοί παραλείπουν το σημαντικότερο συγκρότημα που έχει βγει από την Cymru, δηλαδή την Ουαλία: τους Super Furry Animals.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Αν δεν είχατε ακόμη την τύχη να τους γνωρίσετε, αυτό το ουαλικό ροκ συγκρότημα δημιουργήθηκε στο Κάρντιφ το 1993. Υπό την ηγεσία του τραγουδιστή και κιθαρίστα Gruff Rhys (και με τον ηθοποιό Rhys Ifans στα κύρια φωνητικά σε μια πρώιμη ενσάρκωση της μπάντας), η πεντάδα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή αυτού που πολλοί χαρακτήρισαν αναγέννηση της ουαλικής κουλτούρας τη δεκαετία του ’90.

Όσο οι Oasis και οι Blur μάχονταν για την ψυχή του britpop, οι Super Furry Animals άφηναν τα «παιδιά» να καβγαδίζουν και έκαναν το δικό τους: ένα παραληρηματικό μείγμα παράξενης ποπ, ψυχεδελικού ροκ και πειραματικής φινέτσας που δύσκολα θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από τις τότε μουσικές τάσεις.

Σε εννέα στούντιο άλμπουμ, από το «Fuzzy Logic» του 1996 (που ακολούθησε το ντεμπούτο EP τους «Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyndrobwllantysiliogogogochynygofod (In Space)») μέχρι το «Mwng» του 2000 (το μοναδικό τους άλμπουμ με στίχους αποκλειστικά στα ουαλικά) και το πιο πρόσφατο μέχρι σήμερα «Dark Days / Light Years» του 2009, οι SFA έχουν δείξει ότι είναι από τα πιο φιλόδοξα, ευφάνταστα και τολμηρά στην ανάμειξη ειδών indie συγκροτήματα εκεί έξω.

Αν αναρωτιέστε, το «Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyndrobwllantysiliogogogochynygofod» ήταν μια προσπάθεια να καταρρίψουν ρεκόρ Γκίνες για τον μακρύτερο τίτλο EP. Λέγεται ότι μεταφράζεται ως «άτακτος καπνός» – αναφορά στην κάνναβη.

Αυτόν τον μήνα, οι Super Furry Animals κυκλοφόρησαν το «Precreation Percolation», μια συλλογή από σπάνια κομμάτια, b-sides και ντέμο. Θα σας λέγαμε ψέματα αν ισχυριζόμασταν ότι είναι καλό σημείο εκκίνησης για όσους δεν γνωρίζουν ήδη τη μπάντα. Είναι ένας ογκώδης, απαιτητικός δίσκος που θα ενθουσιάσει τους φανατικούς, οι οποίοι θέλουν να εξερευνήσουν τα πρώτα της χρόνια, όμως μπορεί να ξενίσει όσους ψάχνουν από κάπου να μπουν στον κόσμο της.

Με αυτά κατά νου, σας προτείνουμε μια αναδρομή στο καινοτόμο και συχνά υποτιμημένο έργο του γκρουπ – ένα Top 5, με σειρά κατάταξης, ως οδηγό για αρχάριους.

Πάμε λοιπόν – συγγνώμη, dyma ni'n mynd...

Rings Around The World (2001)

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τρία πρώτα άλμπουμ αυτής της λίστας είναι πρακτικά εναλλάξιμα. Ωστόσο, έπρεπε να παρθούν δύσκολες αποφάσεις, και την κορυφή κατακτά το «Rings Around The World», το πέμπτο στούντιο άλμπουμ των SFA. Πιθανότατα η πιο γυαλισμένη δουλειά τους, το LP είναι ταυτόχρονα και η πιο εκλεκτική τους στιγμή. Περιλαμβάνει prog-rock ψυχεδέλεια, ραδιοφωνικά χιτ και τον ιδανικό συνδυασμό πειραματικής παραγωγής και άμεσα προσβάσιμων μελωδιών. Υπάρχουν τόσα καλά κομμάτια που είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις προφανή highlights. Από το «(Drawing) Rings Around The World», το «It’s Not The End Of The World» μέχρι τα «Juxtapozed With U» και «Run! Christian, Run!», ο δίσκος είναι απόλαυση από την αρχή μέχρι το τέλος. Είναι επίσης το καλύτερο σημείο εισόδου στη δισκογραφία των Super Furry Animals, καθώς και ένα άλμπουμ απαραίτητο για κάθε φίλο του alternative rock.

Ακούστε: Δύσκολη επιλογή, αλλά δοκιμάστε το «Juxtapozed With U».

Fuzzy Logic (1996)

Άλλη μια δύσκολη απόφαση για τη δεύτερη θέση, αλλά δεν γίνεται να αγνοήσεις τη θαυμάσια εκκεντρική διακήρυξη προθέσεων που αποτελεί το ντεμπούτο των Furries, το «Fuzzy Logic». Επιπλέον, φέτος κλείνει τα 30! Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η μπάντα έδειξε ότι δεν ενδιαφερόταν για τους καθιερωμένους ήχους του britpop και ότι ήξερε ακριβώς τι έκανε σε ό,τι αφορά την εμποτισμένη με γκλαμ ροκ ψυχεδέλειά της. Ξεχωρίζουν το «God! Show Me Magic», το υπέροχο «If You Don’t Want Me To Destroy You», το «Bad Behaviour» που θυμίζει Beach Boys και το Top 20 χιτ τους «Something 4 The Weekend». Και αν αναρωτιέστε για το εξώφυλλο, πρόκειται για μια σειρά από πολαρόιντ του Ουαλού λαθρέμπορου ναρκωτικών, λαϊκού ήρωα και ακτιβιστή υπέρ της αλλαγής της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά, Howard Marks. Προφανώς δεν προτρέπουμε σε υπερβολική χρήση του «διαβολόχορτου», αλλά ας πούμε απλώς ότι πρόκειται για ένα στιβαρό σάουντρακ για τέτοια βράδια.

Ακούστε: το «Something 4 The Weekend» και το ακαταμάχητο ρεφρέν του.

Radiator (1997)

Η μάχη για τη θέση ήταν πραγματικά σκληρή ανάμεσα στα «Radiator» και «Fuzzy Logic», καθώς το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των SFA είναι αναμφίβολα πιο δουλεμένο και δημιουργικό. Ωστόσο, δύσκολα βρίσκει κανείς πολλά ντεμπούτα με την αυτοπεποίθηση ή τη διασκέδαση του «Fuzzy Logic», οπότε κρατάμε για το «Radiator» την τρίτη θέση. Με σουρεαλιστικούς στίχους («Dormant vices turned on their devices / Now she's raising money for the sex appeal / And when she grazed her knee upon the astroturf / All her blood turned green as the TV screamed» στο «Play It Cool»), ποπ διαμαντάκια («Demons»), φοβερούς τίτλους τραγουδιών («The International Language Of Screaming») και αγαπημένα των φαν («Hermann ♥'s Pauline»), πρόκειται για ένα αριστοτεχνικό άλμπουμ που καθιέρωσε τους SFA ως το ευρωπαϊκό αντίστοιχο των Flaming Lips.

Ακούστε: το «Hermann ♥'s Pauline». (Όντως. Πραγματικά.)

Phantom Power (2005)

Ξεκινώντας με την αριστουργηματική τριπλέτα «Hello Sunshine», «Liberty Belle» και «Golden Retriever» – ίσως το πιο δυνατό άνοιγμα άλμπουμ των SFA – το «Phantom Power» είναι το ιδανικό αδελφό άλμπουμ του «Rings Around The World». Περιλαμβάνει επίσης το καλύτερο κλείσιμο δίσκου της μπάντας, το «Slow Life». Τι γίνεται λοιπόν με το ενδιάμεσο; Μια επιλογή από μελωδικά, χαμηλότονα και κατά στιγμές σχεδόν υπερβατικά τραγούδια, που λειτουργούν ως το τέλειο αντίδοτο σε σκοτεινές εποχές. Γιατί λοιπόν τόσο χαμηλά στη λίστα; Ίσως επειδή το «Phantom Power» σε μεγάλο βαθμό ακούγεται σαν ένα είδος Greatest Hits, καθώς συνδυάζει στοιχεία από τα πέντε προηγούμενα άλμπουμ τους και τα γυαλίζει. Δεν είναι καθόλου κακό αυτό, αλλά στερείται του στοιχείου της έκπληξης για όσους είναι ήδη εξοικειωμένοι με τη δουλειά τους. Παρ’ όλα αυτά, μιλάμε για δίσκο-διαμάντι.

Ακούστε: το «Golden Retriever» – ένα πραγματικό διαμάντι.

Guerrilla (1999)

Το «Guerrilla» αποτέλεσε ένα είδος καμπής για τους Furries. Μετά το εξαίρετο «Ice Hockey Hair EP», η μπάντα διεύρυνε το ηχητικό της φάσμα, ενσωματώνοντας περισσότερα ηλεκτρονικά στοιχεία. Πειραματίστηκε με sampler και έφερε πιο χορευτικούς – ακόμη και techno – ήχους στην εκδοχή της για την ψυχεδελική ποπ. Το βασικό single «Northern Lites», με τις καλίψο τρομπέτες και τα steel drums, συμπυκνώνει τον φωτεινό ήχο του «Guerrilla», ενώ το «Do Or Die» είναι πολύχρωμο, ξεκαρδιστικά παράλογο ροκ στην τελειότερη μορφή του, μέσα σε μόλις δύο λεπτά. Το άλμπουμ έχει ορισμένα fillers, συνολικά όμως παραμένει πολύ υποτιμημένο.

Ακούστε: το «Northern Lites» – αυτά τα πνευστά δεν παίζονται.

Το «Precreation Percolation» των Super Furry Animals κυκλοφορεί ήδη. Η μπάντα βρίσκεται αυτή την περίοδο σε περιοδεία σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα επιστρέψουν και στο στούντιο.