Kunstenfestivaldesarts στις Βρυξέλλες: ο Μπορίς Σαρμάτς και ο Ρομέο Καστελούτσι μετατρέπουν μια παράσταση σε σιωπηλή διερεύνηση παιδικού τραύματος σε πάρκινγκ-καθεδρικό.
Στο Kunstenfestival des Arts (KFDA) στις Βρυξέλλες, καλλιτέχνες πέρασαν το Σαββατοκύριακο μετατρέποντας τις παγκόσμιες εντάσεις και τις κοινωνικές ρωγμές σε βαθιά προσωπικές παραστάσεις.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Μέσα από τον χορό και το θέατρο, το φεστιβάλ έχει δώσει φωνή στους αποσιωπημένους, έχει μετατρέψει το προσωπικό τραύμα σε συλλογική εμπειρία και έχει αντιπαρατεθεί με τη δυστοπία με εντυπωσιακή καλλιτεχνική δύναμη. Μια εμπειρία που αξίζει να τη ζήσει κανείς.
Ο Charmatz εξερευνά την εσωτερική οδύνη μέσα από τη σιωπή
Η σιωπή μετατράπηκε σε μορφή εγκλεισμού στο Muette, έργο του Γάλλου χορευτή και χορογράφου Μπορίς Σαρμάτς. Εκεί ο ίδιος παρουσιάζει ένα σόλο, γυμνός και χωρίς μουσική, όπου ο φωτισμός σμιλεύει το σώμα του, άλλοτε το κάνει να μοιάζει με στάχτη και άλλοτε το μαλακώνει, εντείνοντας το αίσθημα ευαλωτότητας και πόνου.
Ο Σαρμάτς είπε ότι μία από τις εμπνεύσεις του ήταν το σκάνδαλο του Μπεταράμ στη Γαλλία, όπου το 2025 κατατέθηκαν καταγγελίες για πολλαπλές σεξουαλικές κακοποιήσεις τις τελευταίες δεκαετίες στο καθολικό σχολείο Notre-Dame de Bétharram.
Στη σκηνή, το πρόσωπο του χορευτή έγινε καθαρή ερμηνεία, σαν ενός λυπημένου κλόουν. Το μοναχικό σώμα του, που κινείται αργά, παραπέμπει στην ευθραυστότητα της παιδικής ηλικίας και στο αποτύπωμα του τραύματος που παραμένει στην ενήλικη ζωή.
Δυστοπία σε κτίριο στάθμευσης
Το στοιχείο της θρησκείας διατρέχει και το έργο του Ιταλού σκηνοθέτη Ρομέο Καστελούτσι. Παρουσίασε την περφόρμανς του στον τελευταίο όροφο ενός πολυώροφου πάρκινγκ στις Βρυξέλλες, κάτω από μια στέγη που θυμίζει καθεδρικό ναό. Η παράσταση έχει τίτλο “To Carthage Then I Came”, φράση από τις Εξομολογήσεις του Αγίου Αυγουστίνου, πριν από τη μεταστροφή του.
Πάνω σε ένα υπερυψωμένο βάθρο, έξι ηθοποιοί μαστιγώνουν τα βρεγμένα μαλλιά τους πάνω σε μακριούς σωλήνες, με τον ήχο να αντηχεί στον τεράστιο χώρο επί 35 λεπτά. Η ατμόσφαιρα είναι δυστοπική, με τους περφόρμερ να μοιάζουν να παραδίδονται σε μια ανώτερη δύναμη, πιθανόν σε μια Χριστοειδή παρουσία, καθώς καμπάνες ηχούν στα τελευταία λεπτά της παράστασης.
Η Liddell διευρύνει τα όρια του θεάτρου
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχουν προγραμματιστεί να κλείσουν το τριών εβδομάδων φεστιβάλ είναι και η Ισπανίδα σκηνοθέτις Ανχέλικα Λίντελ, η οποία έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα με ένα έργο εμπνευσμένο από τον Ιάπωνα συγγραφέα Γιουκίο Μισίμα και την τελετουργική αναπαράσταση της αυτοκτονίας μέσω σεπούκου.
Στο El funeral de Mishima o el placer de morir, η εκρηκτική Ισπανίδα δημιουργός δοκιμάζει τα όρια του θεάτρου με στόχο να προκαλέσει, συνθέτοντας έναν ύμνο στην αδάμαστη πλευρά της ζωής.
Την τελευταία εβδομάδα του φεστιβάλ θα παρουσιαστεί επίσης το Family Triangle, όπου οι Ταϊβανέζοι σκηνοθέτες Chien-Han Hung, Wei-Yao Hung και Ray Tseng διερευνούν την επιθυμία απόκτησης παιδιού μέσω δωρεάς σπέρματος, εξετάζοντας πώς η συγκρότηση μιας οικογένειας διαμορφώνεται και περιορίζεται από τις πολιτισμικές παραδόσεις, τους έμφυλους ρόλους και το νομικό πλαίσιο.
«Οι ισχυρότεροι δεσμοί δεν είναι οι δεσμοί αίματος, αλλά εκείνοι που μένουν αόρατοι στον νόμο: η δέσμευση και η φροντίδα», έτσι περιγράφει το πρόγραμμα την τελευταία παράσταση του φεστιβάλ.
Το Kunstenfestival des Arts ολοκληρώνεται στις Βρυξέλλες το Σάββατο 30 Μαΐου.