Παρίσι: νέο βιβλίο και έκθεση αναδεικνύουν τους δεσμούς ανάμεσα σε Αζεντίν Αλαϊά και Κριστιάν Ντιόρ, που αναμόρφωσαν τη γυναικεία ένδυση.
Πώς μπορεί κανείς να δημιουργήσει μια έκθεση και ένα βιβλίο για τη σχέση ανάμεσα σε δύο μετρ της υψηλής ραπτικής που δεν συναντήθηκαν ποτέ στην πραγματική ζωή; Αυτή ήταν η ερώτηση που έθεσα στην Κάρλα Σοτσάνι, συνιδρύτρια του Ιδρύματος Azzedine Alaïa.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Γνώρισε τον Τυνήσιο δημιουργό μόδας τη δεκαετία του 1980, όταν εργαζόταν ως συντάκτρια μόδας και βιβλίων, και οι δυο τους έγιναν στενοί φίλοι. Η Σοτσάνι διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην προώθηση των δημιουργιών του και ο δεσμός τους ενισχύθηκε από την κοινή τους αγάπη για τη μόδα και την τέχνη.
Αφού εξήγησε την ιστορία τους, ήταν εύκολο να καταλάβει κανείς πώς και γιατί προέκυψε η έκθεση. Τόσο η έκθεση όσο και το βιβλίο με τίτλο Azzedine Alaïa και Christian Dior, δύο μετρ της υψηλής ραπτικής,έχουν ως στόχο να ανοίξουν έναν διάλογο ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες, που τους χωρίζουν δεκαετίες.
«Ο Azzedine βοηθούσε ράφτες, μικρούς ράφτες στην Τυνησία και ονειρευόταν να πάει στο Παρίσι», είπε η Σοτσάνι. «Μια πελάτισσα είχε γνωριμίες στον οίκο Christian Dior και του βρήκε μια θέση ασκούμενου, για να πάει στον Dior».
Το να βρεθεί κανείς κατευθείαν από την Τύνιδα στη λεωφόρο Μοντέν τη δεκαετία του ’50 ήταν αναπόφευκτα ένα τεράστιο πολιτισμικό σοκ, αλλά ο Alaïa δεν φοβήθηκε την εμπειρία. Αντίθετα, ένιωσε αμέσως σαν στο σπίτι του. «Τον εντυπωσίασαν τόσο πολύ το ατελιέ και όλη η ατμόσφαιρα, ώστε αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει ο ίδιος μετρ της υψηλής ραπτικής και όχι σχεδιαστής», είπε η Σοτσάνι. «Σε όλη του τη ζωή ο Azzedine έλεγε: δεν είμαι σχεδιαστής, είμαι μετρ της υψηλής ραπτικής. Αυτό θεωρούσε τη μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής του».
Τους χωρίζουν δεκαετίες, τους ενώνει ο σχεδιασμός
Είναι σαφές ότι η σφραγίδα του δασκάλου άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον μαθητή του. Και οι δύο καλλιτέχνες ανέτρεψαν τους κανόνες, τόσο στον τρόπο που δημιουργούσαν τις συλλογές τους όσο και στην προσέγγισή τους στη γυναικεία ένδυση.
Το 1947, το New Look του Dior σηματοδότησε μια σεισμική αλλαγή στη μεταπολεμική μόδα, προτείνοντας μια πιο θηλυκή, πολυτελή σιλουέτα σε σχήμα κλεψύδρας.
Λίγο περισσότερο από τριάντα χρόνια αργότερα, ο Alaïa έγραψε επίσης τη δική του σελίδα στην ιστορία, όπως σημειώνει η Σοτσάνι.
«Ο Azzedine το πέτυχε αυτό πολύ έντονα, ειδικά τη δεκαετία του ’80, δίνοντας ένα νέο σχήμα στο ανθρώπινο σώμα, κάνοντας τα ρούχα εφαρμοστά, αλλά άνετα», πρόσθεσε η Σοτσάνι. «Η κοινωνική ζωή είχε αλλάξει, είχε αλλάξει και ο τρόπος ζωής των γυναικών, και οι γυναίκες εργάζονταν τη δεκαετία του ’80, όταν ο Azzedine έγινε διάσημος».
«Για εκείνον το βασικό ήταν να κάνει τις γυναίκες όμορφες, θηλυκές και δυναμικές, αλλά η άνεση ήταν πάντα εξίσου σημαντική», είπε η Σοτσάνι.
«Υπάρχει κάτι τόσο ποιητικό σε αυτά τα ρούχα όταν βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο, έστω κι αν είναι διαφορετικά, και στα χρώματα, ή τη δαντέλα, ή τις πιέτες. Σαν να συνομιλούν. Νομίζω ότι μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο, σαν να ονειρεύεσαι πως βρίσκεσαι εκεί, με τα ρούχα να στέκονται αυτόνομα... Και να σου μιλούν με έναν παράξενο τρόπο».
Το Azzedine Alaïa and Christian Dior, Two Masters of Haute Couture κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις Damiani Books.
Η έκθεση στο Fondation Azzedine Alaïa στο Παρίσι παρουσιάζεται έως τις 21 Ιουνίου 2026.