Μελέτη στην Ισπανία δείχνει πως η εργασιακή ανασφάλεια, η υπερφόρτωση και η χαμηλή αντιληπτή ποιότητα φροντίδας ωθούν τους νοσηλευτές να εγκαταλείπουν το επάγγελμα, τάση που καταγράφεται σε όλη την Ευρώπη
Η πρόθεση εγκατάλειψης του νοσηλευτικού επαγγέλματος στην Ισπανία δεν οφείλεται σε έναν μόνο παράγοντα, αλλά σε ένα σύνολο διαρθρωτικών συνθηκών που διαβρώνουν την καθημερινή άσκηση του επαγγέλματος, με κυριότερες την έλλειψη σταθερότητας και την κακή ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας. Έτσι καταλήγει μια νέα μελέτη, που δείχνει ότι σχεδόν τέσσερις στους δέκα επαγγελματίες νοσηλευτές στην Ισπανία σκέφτονται να εγκαταλείψουν το επάγγελμα την επόμενη δεκαετία.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Αυτό προκύπτει από τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη που έχει πραγματοποιηθεί στη χώρα, υπό την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και του Ινστιτούτου Υγείας Carlos III (ISCIII), με περισσότερες από 20.000 απαντήσεις προς ανάλυση και δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό 'Journal of Nursing Management'.
Η έκθεση καταλήγει ότι το 39,6% των νοσηλευτών που συμμετείχαν στην έρευνα σκοπεύει να εγκαταλείψει το επάγγελμα μέσα στην επόμενη δεκαετία, και ένα 17% προβλέπει ότι θα το κάνει μέσα σε μόλις δύο χρόνια. Μεταξύ των παραγόντων που εξηγούν αυτή την τάση ξεχωρίζουν η έλλειψη εργασιακής σταθερότητας, η υπερφόρτωση με κλινικά καθήκοντα και οι αρνητικές αντιλήψεις για την ποιότητα της φροντίδας και την ασφάλεια των ασθενών.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η προσωρινή απασχόληση αυξάνει κατά 33% την πιθανότητα αποχώρησης, ενώ η αντίληψη ότι η ασφάλεια των ασθενών είναι κακή ανεβάζει τον κίνδυνο κατά 81%. Επιπλέον, το 56,5% όσων θέλουν να εγκαταλείψουν το επάγγελμα αναφέρει την έλλειψη σταθερότητας ως κύριο λόγο, ακολουθούμενη από την περιορισμένη αναγνώριση και τις εργασιακές συνθήκες που πολλοί θεωρούν ανεπαρκείς.
Η ανάλυση αποκαλύπτει επίσης σημαντικές γεωγραφικές ανισότητες: περιφέρειες όπως η Μαδρίτη, τα Κανάρια Νησιά, η Γαλικία και οι Βαλεαρίδες εμφανίζουν πάνω από διπλάσια πιθανότητα πρόθεσης αποχώρησης σε σχέση με τη Ναβάρρα, κάτι που οι συγγραφείς συσχετίζουν με διαφορές στις εργασιακές συνθήκες και στην οργάνωση του συστήματος υγείας.
Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο είναι η αναντιστοιχία ανάμεσα στην κατάρτιση και την επαγγελματική άσκηση: μόλις το 34,5% των νοσηλευτών με εξειδίκευση εργάζεται στο αντικείμενό του, γεγονός που τροφοδοτεί τη δυσαρέσκεια. Σε αυτό προστίθεται η έλλειψη χρόνου για παροχή φροντίδας, με αποτέλεσμα το 60% των ερωτηθέντων να παραδέχεται ότι παραλείπει ορισμένες πράξεις φροντίδας.
Μια τάση που επεκτείνεται στην Ευρώπη
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στην Ισπανία. Σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, τα συστήματα υγείας αντιμετωπίζουν ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, η οποία επιτείνεται από τη γήρανση του πληθυσμού, την αυξανόμενη πίεση στις υπηρεσίες υγείας και τη δυσκολία διατήρησης του εξειδικευμένου προσωπικού.
Εκθέσεις διεθνών οργανισμών έχουν προειδοποιήσει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ενδέχεται να χρειαστεί εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον νοσηλευτές τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να διατηρήσει το επίπεδο της παρεχόμενης φροντίδας. Σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, τα συνδικάτα του χώρου της υγείας έχουν επισημάνει την αύξηση των πρόωρων αποχωρήσεων και τις δυσκολίες στην κάλυψη βαρδιών σε νοσοκομεία και στην πρωτοβάθμια φροντίδα.
Η ισπανική μελέτη, η οποία εντάσσεται στο Στρατηγικό Πλαίσιο για τη Νοσηλευτική Φροντίδα 2025-2027, υπογραμμίζει την ανάγκη βελτίωσης της σταθερότητας, της επαγγελματικής αναγνώρισης και των εργασιακών συνθηκών ως βασικών στοιχείων για την ανάσχεση της διαρροής ταλέντου, που αν δεν αντιμετωπιστεί ενδέχεται να υπονομεύσει τη βιωσιμότητα των ευρωπαϊκών συστημάτων υγείας.