Νέα μελέτη προβλέπει ότι η υπογονιμότητα στις γυναίκες θα φτάσει σχεδόν τα 80 εκατ. περιπτώσεις παγκοσμίως την επόμενη δεκαετία, αύξηση 1,5 φορές σε σχέση με το 2023, κυρίως λόγω καθυστέρησης της μητρότητας.
Η υπογονιμότητα έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μεταξύ γυναικών 35 έως 49 ετών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Lancet (πηγή στα Αγγλικά).
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τα περιστατικά υπογονιμότητας στις γυναίκες αυτής της ηλικιακής ομάδας αναμένεται να προσεγγίσουν τα 80 εκατομμύρια έως το 2036, από περίπου 53,6 εκατομμύρια το 2023, με τη μεγαλύτερη αύξηση να προβλέπεται στις γυναίκες 35–39 ετών.
Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι αυτό οφείλεται κυρίως στη μείωση, λόγω ηλικίας, του αποθέματος ωαρίων και της ικανότητάς τους να γονιμοποιηθούν, γεγονός που μειώνει τη γονιμότητα, αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής και περιορίζει τα ποσοστά επιτυχίας των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
«Καθώς επιταχύνεται η γήρανση του πληθυσμού και οι κοινωνικοοικονομικές μεταβάσεις, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που εκτίθενται στον κίνδυνο υπογονιμότητας λόγω προχωρημένης ηλικίας, διευρύνοντας τη σημασία του φαινομένου για τη δημόσια υγεία», έγραψαν οι συγγραφείς.
Αναλύοντας δεδομένα από τη μελέτη Global Burden of Disease 2023, η οποία κάλυψε 204 χώρες και περιοχές για την περίοδο 1990–2023, Κινέζοι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υπογονιμότητα έχει αυξηθεί περισσότερο στις πιο ανεπτυγμένες χώρες.
Γιατί αυξάνονται τα περιστατικά
Σε πολλές χώρες μεσαίου εισοδήματος και ταχέως αναπτυσσόμενες, η υπογονιμότητα γίνεται ολοένα και πιο συχνή, καθώς συμβαίνουν ταυτόχρονα μια σειρά από κοινωνικές και δημογραφικές αλλαγές.
Οι άνθρωποι παντρεύονται και προσπαθούν να αποκτήσουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία· περισσότερες γυναίκες προς τα τέλη των 30 και στα 40 τους εξακολουθούν να θέλουν να μείνουν έγκυες· και η αυξημένη ενημέρωση για τα προβλήματα γονιμότητας σημαίνει ότι περισσότερα ζευγάρια ζητούν βοήθεια.
Ωστόσο, σε πολλά από αυτά τα περιβάλλοντα, οι εξετάσεις γονιμότητας και οι θεραπείες παραμένουν ακριβές, περιορισμένες ή δύσκολα προσβάσιμες, με αποτέλεσμα η ζήτηση για φροντίδα να αυξάνεται πολύ ταχύτερα από την πρόσβαση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη Ροθίο Νούνιεθ Καλόνχε, βιολόγο και ειδικό στη γονιμότητα που δεν συμμετείχε στη μελέτη, η αύξηση της υπογονιμότητας στις μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη διεύρυνση των επιλογών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
«Σε χώρες όπως η Ισπανία, είναι επίσης απαραίτητο να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην καθυστέρηση της μητρότητας, ιδιαίτερα όσοι σχετίζονται με την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, την οικονομική σταθερότητα και τη θεσμική στήριξη της έγκαιρης μητρότητας», είπε.
Η υπογονιμότητα δεν είναι πρόβλημα που αφορά μόνο τις γυναίκες. Όπως εκτιμάται (πηγή στα Αγγλικά), περίπου ένα στα έξι άτομα παγκοσμίως θα την αντιμετωπίσει κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ μεταξύ 8–12% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας σε όλο τον κόσμο θα βιώσει πρόβλημα υπογονιμότητας.