Μακροχρόνια έκθεση σε πολυσύχναστο δρόμο αυξάνει τον κίνδυνο Πάρκινσον, αλλά ήσυχη πλευρά του σπιτιού προσφέρει κάποια προστασία, δείχνει νέα έρευνα.
Η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο της οδικής κυκλοφορίας συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Πάρκινσον, πιθανόν λόγω διαταραχών του ύπνου και συστηματικού στρες, σύμφωνα με νέα μελέτη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Δανοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα για περισσότερους από τρία εκατομμύρια κατοίκους, ώστε να διαπιστώσουν αν ο επίμονος θόρυβος σε διαφορετικές κατοικημένες περιοχές και θέσεις κατοικιών αυξάνει τον κίνδυνο για αυτή τη νευροεκφυλιστική διαταραχή.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA Neurology (πηγή στα Αγγλικά), εξέτασε περισσότερους από τρία εκατομμύρια Δανούς την περίοδο 2000-2017, οι οποίοι ήταν τουλάχιστον 40 ετών και δεν είχαν νόσο Πάρκινσον στην αρχή της μελέτης.
Για κάθε αύξηση περίπου 11 ντεσιμπέλ (dB) στον θόρυβο στην πιο εκτεθειμένη πλευρά μιας κατοικίας, ο κίνδυνος για νόσο Πάρκινσον αυξανόταν κατά περίπου 3%, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Στην ήσυχη πλευρά του σπιτιού, αυτήν που εκτίθεται λιγότερο στην κυκλοφορία, ο κίνδυνος για νόσο Πάρκινσον αυξανόταν κατά 4% για κάθε επιπλέον 9 dB θορύβου.
Παράλληλα, η μελέτη έδειξε ότι μια ήσυχη πλευρά — όταν μία πλευρά του σπιτιού είναι τουλάχιστον 10 dB πιο ήσυχη από την άλλη — λειτουργεί ως προστατευτικό φράγμα που μπορεί να περιορίσει αυτές τις επιβλαβείς επιπτώσεις, ιδιαίτερα για όσους ζουν με συνολικά υψηλότερα επίπεδα θορύβου.
Όσοι δεν διαθέτουν ήσυχη πλευρά εκτίθενται σε πιο επίμονο και αναπόφευκτο θόρυβο, ιδίως τη νύχτα, κάτι που, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς, είναι περισσότερο επιβλαβές.
Οι συγγραφείς της μελέτης πρόσθεσαν ότι προηγούμενες έρευνες που εξέταζαν μόνο την πιο θορυβώδη πλευρά ενός σπιτιού ενδέχεται να υποτιμούν τους κινδύνους για την υγεία, επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη αν οι κάτοικοι έχουν ένα ήσυχο μέρος όπου μπορούν να αποσυρθούν.
Τα αποτελέσματα ήταν συνεπή ανεξάρτητα από το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο, το εισόδημα, την κατάσταση συμβίωσης και την πυκνότητα του πληθυσμού.
Πώς επηρεάζει ο θόρυβος τον κίνδυνο νόσου Πάρκινσον;
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα αυτά είναι βιολογικά εύλογα, καθώς ο χρόνιος θόρυβος μπορεί να διαταράξει τον ύπνο, ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία του εγκεφάλου, και να ενεργοποιήσει επίσης την αντίδραση στρες στον οργανισμό.
Μπορεί επίσης να προκαλέσει «νευροφλεγμονή» και οξειδωτικό στρες στον εγκέφαλο, ειδικά σε περιοχές που σχετίζονται με την παραγωγή ντοπαμίνης.
Η νόσος Πάρκινσον είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική διαταραχή παγκοσμίως, επηρεάζοντας πάνω από 11 εκατομμύρια ανθρώπους σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, με το φορτίο να αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί τις επόμενες δεκαετίες καθώς οι άνθρωποι ζουν περισσότερο και ορισμένες χώρες καταγράφουν αύξηση του πληθυσμού.
Στη νόσο Πάρκινσον, τα νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο που ονομάζονται νευρώνες σταδιακά εκφυλίζονται ή πεθαίνουν. Πολλά συμπτώματα οφείλονται στην απώλεια νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη, με αποτέλεσμα την ακανόνιστη δραστηριότητα του εγκεφάλου.
Η ακριβής αιτία της πάθησης παραμένει άγνωστη και προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία.
«Επομένως, ο εντοπισμός πιθανών τροποποιήσιμων περιβαλλοντικών παραγόντων αποτελεί προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία», δήλωσε ο Φερνάντο Αλόνσο Φρεχ, νευρολόγος και ερευνητής στο Κέντρο Ολοκληρωμένης Νευροεπιστήμης HM CINAC, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Πρόσθεσε ότι το μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού που εκτίθεται στον θόρυβο της κυκλοφορίας σημαίνει πως η πιθανή επίδρασή του στη δημόσια υγεία θα μπορούσε να είναι σημαντική.
«Σε αυτό το πλαίσιο, τα ευρήματα ενισχύουν τη σημασία πολιτικών που στοχεύουν στη μείωση της ηχορύπανσης στις πόλεις, μέσω στρατηγικών όπως ο πολεοδομικός σχεδιασμός, η δημιουργία ηχοπετασμάτων, ο περιορισμός της κυκλοφορίας σε κατοικημένες περιοχές ή ο σχεδιασμός κατοικιών με προσόψεις και χώρους ανάπαυσης που εκτίθενται λιγότερο στον θόρυβο».