Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Άρωμα ...πολέμου στις Βρυξέλλες

Άρωμα ...πολέμου στις Βρυξέλλες
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι! Ο πόλεμος …των αρωμάτων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Από την μια πλευρά, οι καλλιεργητές λουλουδιών και οι μεγάλες βιομηχανίες παρασκευής αρωμάτων. Από την άλλη, η επιστημονική επιτροπή των Βρυξελλών για την προστασία του καταναλωτή.

Στις 334 σελίδες της σχετικής έκθεσης, προτείνεται ο περιορισμός στη χρήση συγκεκριμένων φυσικών ουσιών και η οριστική απαγόρευση τριών χημικών ενώσεων οι οποίες χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αρωμάτων.

Τα συγκεκριμένα συστατικά θεωρούνται αλλεργιογόνα καθώς και ότι προκαλούν προβλήματα στη δημόσια υγεία. Αν τελικώς η πρόταση υιοθετηθεί από την Επιτροπή, η σύσταση αρκετών διάσημων αρωμάτων, όπως το Chanel 5, θα πρέπει να τροποποιηθεί.

«Είναι σαν να πιέζεις ένα ζωγράφο να εγκαταλείψει ένα από τα πέντε βασικά χρώματα. Δεν θα μπορεί να ζωγραφίζει όπως στο παρελθόν. Είναι σαν να στερείς τα ημιτόνια από ένα μουσικό. Θα ήταν πραγματικά κρίμα», δηλώνει μια εξειδικευμένη δημιουργός αρωμάτων.

Στο νότο της Γαλλίας, μεγάλο μέρος της οικονομίας βασίζεται στην καλλιέργεια λεβάντας. Από το λουλούδι του φυτού παράγεται το έλαιο της λεβάντας που χρησιμοποιείται για την παρασκευή αρωμάτων. Οι αγρότες της περιοχής υποστηρίζουν ότι θα πλήξει ανεπανόρθωτα την ανάπτυξη.

Το ίδιο ισχύει και για τις βιομηχανίες παρασκευής αρωμάτων που υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ για την μετατροπή της σύστασης των προϊόντων τους.

Υπάρχει βεβαίως και ο αντίλογος. Περίπου το 2 % των Ευρωπαίων υποφέρουν από αλλεργίες. Στη Λιόν, ομάδες προστασίας των καταναλωτών προειδοποιούν ότι η μυρωδιά των αρωμάτων σε δημόσιους χώρους προκαλεί προβλήματα στη δημόσια υγεία. Ζητούν όλα τα συστατικά να αναγράφονται στην ετικέτα χωρίς εξαιρέσεις.

Η νέα νομοθεσία θα επιβληθεί από την επόμενη χρονιά. Το ερώτημα είναι αν οι όροι που θα θέτει, θα σημάνουν το τέλος της ευρωπαϊκής βιομηχανίας αρωμάτων ή θα βρεθεί, όπως είναι το πιθανότερο, μια συμβιβαστική λύση.

Bonus 1: Ακούστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη (στα γαλλικά) του Francis Thibaudeau, διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας παραγωγής αρωμάτων Robertet. Προειδοποιεί για τους κινδύνους του ευρωπαϊκού σχεδίου για τον περιορισμό στη χρήση συστατικών που περιέχουν αλλεργιογόνες ουσίες.

Bonus 2: Ακούστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη (στα γαλλικά) της Karine Vinchon-Spehner, γνωστής δημιουργού αρωμάτων. Σημειώνει τις συνέπειες από την απογοήτευση συγκεκριμένων ουσιών για την παρασκευή αρωμάτων και καλλυντικών.

Bonus 3: Ο πρόεδρος της Γαλλικής Ένωσης για την πρόληψη των αλλεργιών, Pascale Couratier, προειδοποιεί για την αύξηση των κρουσμάτων αλλεργιών από αρώματα σε δημόσιους χώρους. Ολόκληρη η συνέντευξη (στα γαλλικά), εδώ.

Bonus 4: Ο Bert Candaele, χημικός στο «Κέντρο Πειραμάτων για τα Αρωματικά Φυτά», CRIEPPAM, υποστηρίζει ότι τα φυτικά έλαια πρέπει να διαχωριστούν από τα χημικά σκευάσματα. Ολόκληρη η συνέντευξη (στα γαλλικά), εδώ.

Διδάσκοντας για τη δουλεία: Εκπαιδευτική πρόκληση με χρήσιμα διδάγματα

Διδάσκοντας για τη δουλεία: Εκπαιδευτική πρόκληση με χρήσιμα διδάγματα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Περίπου 27 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σήμερα υπό καθεστώς δουλείας. Η μαύρη κηλίδα της δουλείας στην ιστορία αποτελεί διδακτική πρόκληση για πολλούς εκπαιδευτικούς. Πώς λοιπόν μπορεί η εκπαίδευση να χρησιμεύσει για τη διδασκαλία τόσο ευαίσθητων ζητημάτων στις μελλοντικές γενιές;

Έπειτα από χρόνια λήθης, οι γαλλικές υπερπόντιες κτήσεις – όπως η Γουαδελούπη – αποφάσισαν να αγγίξουν το θέμα της διδασκαλίας του δουλεμπορίου. Μόνο, όμως, από το 2001 έγινε αυτή υποχρεωτική. Ο νόμος Ταουμπίρα αναγνώρισε τη δουλεία και τη δουλεμπορία ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τα ενέταξε στο εθνικό πρόγραμμα σπουδών.

H ιστορία στηρίζεται στην έρευνα και η ιστορία της δουλείας δεν διαφέρει. Ο Αμπντεραχμάν Νγκαϊντέ, ερευνητής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ντακάρ, βάσισε τα μαθήματά του στην εμπειρία της δουλείας στη χώρα του, τη Σενεγάλη. Γι‘αυτόν το νησί Γκορέ, όπου βρίσκεται ο Οίκος των Σκλάβων, ένα μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία του δουλεμπορίου, αποτελεί «το σύμβολο για κάτι τραυματικό που πέρασε όλη η ήπειρος. Αν κρατήσουμε το σύμβολο ζωντανό, τότε υπάρχει πιθανότητα να μεταδώσουμε την αληθινή ιστορία».

Ο Νγκαϊντέ τάσσεται κατά των συναισθηματισμών στο συγκεκριμένο θέμα. Όπως λέει, «αν το δούμε συναισθηματικά, χάνουμε το μάθημα που μπορούμε να διδαχθούμε από τη δουλεία. Αν το δούμε από τη σκοπιά της συζήτησης, θα καταλάβουμε ότι έχουμε να μελετήσουμε, όχι για να ξυπνήσουμε συναισθήματα, αλλά για να κατανοήσουμε ότι σε ένα κομμάτι της ανθρωπότητας συνέβη κάποτε κάτι φρικτό».

Μουσεία και εκθέσεις μπορούν να αποτελέσουν σημαντική πηγή πληροφοριών για έναν ερευνητή όπως και έναν δημιουργικό τρόπο διδασκαλίας. Στη Γαλλία, η πόλη Ναντ έχει μεταμορφώσει το δουλεμπορικό λιμάνι της σε μνημείο για την κατάργηση της δουλείας.

Το Μουσείο της Ναντ αποτελεί ακόμη προσπάθεια για τη διατήρηση της κληρονομιάς της πόλης, καθώς σε αυτό βρίσκονται εκατοντάδες εκθέματα που παραπέμπουν στην ιστορία της δουλείας.

Κάποιοι άνθρωποι, όμως, έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν περισσότερο. Όπως ο Ντιεντονέ Μπουτρέν. Μαζί με τους συντρόφους του, ο Μπουτρέν θέλει να ναυπηγήσει ένα πλοίο σαν αυτά που το 18ο αιώνα μετέφεραν σκλάβους.

Διδάσκοντας για τη δουλεία: Εκπαιδευτική πρόκληση με χρήσιμα διδάγματα