Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Πιο φρέσκα και υγιεινά τρόφιμα χάρις στα παλλόμενα ηλεκτρικά πεδία

euronews_icons_loading
Πιο φρέσκα και υγιεινά τρόφιμα χάρις στα παλλόμενα ηλεκτρικά πεδία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Μια νέα τεχνολογία που βασίζεται στην επεξεργασία τροφίμων με παλλόμενα ηλεκτρικά πεδία θα φέρνει στο τραπέζι μας αλλά και στα ράφια των σούπερ μάρκετ πιο φρέσκους χυμούς φρούτων, ελαιόλαδο έξτρα παρθένο.

Είμαστε σε ένα αγρόκτημα με μηλιές στην Ιρλανδία. Η οικογένεια του Κορνίλιους Τράας έχει στην ιδιοκτησία της αυτό το αγρόκτημα που παράγει 600 τόνους μήλα κάθε χρόνο. Το 1/4 της σοδειάς γίνεται χυμός, μηλίτης και ξύδι. Το αγρόκτημα συμμετέχει στο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρότζεκτ fieldfood. Έχει να κάνει με τη βελτίωση της επεξεργασίας τροφίμων με παλλόμενα ηλεκτρικά πεδία: το φορτίο υψηλής τάσης βοηθά να εξάγουμε περισσότερο χυμό από μερικά φρούτα. Ο Τράας μας εξηγεί:

«Οι ιδανικές συνθήκες για να χρησιμοποιήσουμε τη συσκευή, είναι όταν έχουμε σκληρά μήλα. Μήλα που δεν έχουν μαζευτεί καιρό πριν. Στις πρώτες εβδομάδες της συγκομιδής. Όταν τα περνάμε από αυτή τη διαδικασία, έχουμε μια αύξηση της απόδοσης παραγωγής κατά 3-4%».

Οι ηλεκτρικοί παλμοί διαπερνούν τα φρούτα, με αποτέλεσμα να απλοποιείται το στύψιμο. Μια τροποποίηση της ίδιας τεχνολογίας μπορεί να σκοτώσει τα μικρόβια, αυξάνοντας τη διάρκεια ζωής των χυμών στο ράφι.

«Περιμένουμε να έρθει ένα μικρότερο καζάνι, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε μεγαλύτερη τάση σε μικρότερη επιφάνεια. Όταν το κάνουμε αυτό, ελπίζουμε ότι δεν θα ανοίξουμε μόνο της κυτταρικές μεμβράνες του φρούτου, αλλά και πολύ μικρότερα κύτταρα, όπως για παράδειγμα τα βακτήρια» εξηγεί ο Τράας.

Στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα, στην Ισπανία, ο Μάρκος Μάζα παίρνει δείγματα του κρασιού από τα βαρέλια. Το συγκεκριμένο εργαστήριο παράγει κόκκινο κρασί από σταφύλια, μέσα από τη διαδικασία των παλλόμενων ηλεκτρικών πεδίων.

Η συγκεκριμένη τεχνική δεν αλλοιώνει καθόλου τη γεύση του κρασιού σε σχέση με την παραδοσιακή μέθοδο.

«Υπάρχει μια αλλαγή στις πολυφαινόλες. Γι’ αυτό το λόγο, μπορείτε να αισθανθείτε, να δείτε ότι το κρασί που έχει προκύψει με αυτή τη μέθοδο έχει βαθύτερο χρώμα, έχει περισσότερες πολυφαινόλες, από αυτό που έχει υποστεί επεξεργασία» αναφέρει ο Μάζα.

Οι ερευνητές επιδιώκουν να δείξουν τα πλεονεκτήματα που έχει η συγκεκριμένη διαδικασία στις επιχειρήσεις που ασχολούνται με τα τρόφιμα. Η αρχική επένδυση που χρειάζεται να κάνουν μπορεί να είναι πολύ πιο μικρή με αυτές τις γεννήτριες, ενώ και το κόστος όσον αφορά στην ενέργεια είναι εντυπωσιακά μικρότερο.

«Η διαδικασία απαιτεί υψηλή τάση, αλλά εφαρμόζει πολύ μικρούς παλμούς σε κλίμακα microsecond. Αυτό είναι ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου. Άρα η συνολική ενεργειακή ανάγκη ήταν πολύ μικρή. Το να επεξεργαστούμε ένα κιλό ντομάτες απαιτεί λιγότερη ενέργεια από το να ζεστάνουμε κατά 1 βαθμό ένα λίτρο νερό» υπογραμμίζει η Ελίζα Λουένγκο, ερευνήτρια στο τμήμα επεξεργασίας τροφίμων στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα.

Η φλούδα της ντομάτας βγαίνει εύκολα με αυτή τη διαδικασία, χωρίς τη χρήση καυτού νερού. Έτσι εξοικονομούμε ενέργεια, ενώ παράλληλα διατηρείται η θρεπτική αξία των λαχανικών. Αυτό συνεπάγεται ότι τα βιομηχανικά επεξεργασμένα τρόφιμα είναι πιο γευστικά και πιο υγιεινά.

Σε ερώτηση του Euronews, αν αυτά τα αποτελέσματα θα είναι πειστικά για τη βιομηχανία για να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη τεχνολογία σε ευρύτερη κλίμακα, ο Χαβιέ Ράσο, Καθηγητής Τεχνολογίας Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο της Σαργόσα και συντονιστής του πρότζεκτ Filedfood επισημαίνει:

«Είναι μια τεχνολογία που δεν χρησιμοποιεί τη θερμότητα. Άρα αποφεύγουμε τις αρνητικές συνέπειες της θερμότητας στην ποιότητα των τροφίμων. Άρα ο καταναλωτής θα αγοράσει προϊόντα με καλύτερες ιδιότητες, πιο θρεπτικά προϊόντα. Επιπλέον, η μέθοδος μας επιτρέπει να μειώσουμε το ενεργειακό κόστος της επεξεργασίας».

Οι ερευνητές θεωρούν ότι η τεχνολογία των παλλόμενων ηλεκτρικών πεδίων ταιριάζει απόλυτα σε μικρές και μεσαίες εταιρίες επεξεργασίας τροφίμων. Αυτή η καινοτομία μπορεί να βοηθήσει να γίνουν πιο ανταγωνιστικές στην αγορά.

Fieldfood.

Η απειλή της ανόδου στη στάθμη της θάλασσας: Συρρικνώνεται μέχρι το 2100 η ευρωπαϊκή ακτογραμμή;

Η απειλή της ανόδου στη στάθμη της θάλασσας: Συρρικνώνεται μέχρι το 2100 η ευρωπαϊκή ακτογραμμή;
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας δεν είναι πρόβλημα μόνο για τις τροπικές περιοχές. Είναι μια σοβαρή απειλή για την Ευρώπη. Η περυσινή διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Κλίμα στη Βόννη – η COP23 – εξέδωσε μια έντονη προειδοποίηση σχετικά με το τι θα συμβεί, αν δεν κάνουμε τίποτα για να χαλιναγωγήσουμε την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη. Καθώς οι πάγοι λιώνουν και η στάθμη των υδάτων ανεβαίνει, μεγάλες παράκτιες περιοχές ενδεχομένως να αντιμετωπίσουν έντονα προβλήματα, ειδικά στην Ολλανδία, το Βέλγιο και την Ελλάδα. Η στάθμη της θάλασσας αναμένεται μέχρι το 2100 να σημειώσει άνοδο από 40 εκατοστά έως και έν μέτρο, σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

Η αποτροπή της ζημιάς είναι ίσως δυνατή, όμως θα είναι εξαιρετικά κοστοβόρα. Έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που εκδόθηκε στη διάρκεια της COP23 αναφέρει πως τα νησιά Φίτζι χρειάζονται 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια για την επόμενη δεκαετία, προκειμένου να προλάβουν τις συνέπειες της ανόδου της στάθμης των υδάτων. Το νησιωτικό αυτό κράτος είναι μεταξύ των πρώτων θυμάτων αυτού του διεθνούς κινδύνου. Να σημειώσουμε πως το ποσό αυτό ισούται με ολόκληρο το ετήσιο ΑΕΠ των Φίτζι.

Καθώς η άνοδος της στάθμης δεν είναι η ίδια σε όλο τον κόσμο, η κατάσταση στα Φίτζι είναι μια προειδοποίηση προς την Ευρώπη και άλλα μέρη του πλανήτη για το τι μας περιμένει.

Η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει τρία χιλιοστά κάθε χρόνο από το 1993, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια, η στάθμη των ωκεανών αυτή τη στιγμή είναι επτά εκατοστά υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν 24 χρόνια. Όμως, όσο κι αν το επίπεδο της θάλασσας έχει ανεβεί κατά 19,5 εκατοστά συνολικά τον τελευταίο αιώνα, αυτή η άνοδος δεν συνέβη βαθμιαία. Για την ακρίβεια, το πρόβλημα χειροτερεύει όλο και περισσότερο.

Το σε τι βαθμό θα ανέβει η στάθμη των ωκεανών εξαρτάται από τις προσπάθειές μας να κάμψουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Όμως, την ώρα που η Ευρώπη έχει το χρόνο για να προετοιμαστεί για τυχόν πλημμύρες, για πολλές ευρωπαϊκές πόλεις αυτό δεν είναι κάτι μελλοντικό. Ο κίνδυνος ήδη χτυπά την πόρτα τους.

Η πόλη της Βενετίας εργάζεται πάνω στην εγκατάσταση 57 αντιπλημμυρικών φραγμάτων, προκειμένου να αποτρέψει την πλημμύρα της θάλασσας στη λίμνη. Ήδη έχει δαπανήσει 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ για να προστατεύσει το ιστορικό σημείο. Η Ολλανδία, μια χώρα-βετεράνος στην αντιπλημμυρική διαχείριση, έχει ανταποκριθεί στο πρόβλημα, εν μέρει σχεδιάζοντας πλωτές κατοικίες. Στη Βρετανία, 1,8 δισεκατομμύρια λίρες έχουν δεσμευθεί για την υπεράσπιση του Λονδίνου και των γύρω περιοχών από μια πλημμύρια του Τάμεση, αφού ήδη οι νότιες περιοχές της Αγγλίας ήδη υποφέρουν σε τακτική βάση από ζημιές που προκαλούνται λόγω των χειμερινών πλημμυρών. Βαρκελώνη, Κωνσταντινούπολη και Δουβλίνο, αλλά και μεγάλα κομμάτια της ολλανδικής και της βελγικής επικράτειας θεωρούνται επίσης ευάλωτα στην άνοδο των υδάτων.

Αυτό σημαίνει πως οι πολιτικοί και εν γένει οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σε όλη την Ευρώπη πρέπει να δράσουν τώρα για να προλάβουν μια καταστροφική ζημιά. Η προσέγγιση είναι διττή: Αφ’ ενός να εγκατασταθούν σταθερά μέτρα για την προστασία περιοχών από τις ροές ύδατος και αφ’ ετέρου να γίνει δουλειά πάνω στη μείωση της βλάβης στο περιβάλλον, η οποία οδηγεί τη στάθμη της θάλασσας σε άνοδο. Κι όλα αυτά όσο υπάρχει χρόνος. Αυτές οι προσπάθειες απαιτούν λεπτομερή και αξιόπιστη πληροφόρηση σχετικά με το πώς ενδέχεται να αλλάξει η ακτογραμμή σε κάθε περιοχή.

Το Πρόγραμμα «Κοπέρνικος» παρέχει ζωτικά στοιχεία και πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση των κλιματικών προκλήσεων. «Η επιτήρηση των θαλασσίων επιπέδων είναι το κλειδί για την ανάπτυξη του κλίματός μας», λέει ο Jean-Noël Thépaut, επικεφαλής της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής του Κοπέρνικου. «Είναι σημαντικό οι αρχές και οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής να διαθέτουν μια ολιτική αντίληψη για την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και το πώς αυτή επηρεάζει πολλές πτυχές του πλανήτη». Γι’ αυτό και η Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής του Κοπέρνικου όχι μόνο επιτηρεί τη θαλάσσια στάθμη, αλλά και του θαλάσσιου πάγου, τη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας και μεταβλητές της ξηράς, όπως η υγρασία του εδάφους. «Θέλουμε να έχουμε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση σε αυτό που αποκαλούμε ‘υδάτινος κύκλος’, καθώς αυτό μας επιτρέπει να παρακολουθούμε την εξέλιξη του κλίματος εξ ολοκλήρου».


Για την μελλοντική κατασκευή της υποδομής θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προβλέψεις για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Ένα από τους οργανισμούς που παρέχουν τα στοιχεία στην Υπηρεσία Κλιματικής Αλλαγής του Κοπέρνικου είναι το CLS, το γαλλικό ερευνητικό ινστιτούτο για τη μελέτη της θάλασσας. Ο Gilles Larnicol, επικεφαλής Ωκεανογραφίας στο CLS υποστηρίζει πως ρόλο-κλειδί του οργανισμού είναι η διασφάλιση πως τα στοιχεία που παρέχονται είναι ακριβή και πέραν κάθε αμφιβολίας, ούτως ώστε οι αποφάσεις να μπορούν να ληφθούν με αξιόπιστο τρόπο με βάση αυτήν την ανάλυση. «Όποτε τοποθετείται κοντά στην ακτή ένα νέο λιμάνι ή ένα κτίριο, στην κατασκευή του θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν τις προβλέψεις για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας», επισημαίνει ο Larnicol. «Το μοντέλο της IPCC είναι ζωτικής σημασίας σε αυτό, όμως είναι σημαντικό οι πληροφορίες να διασταυρώνονται με άλλες πηγές, όπως τα στοιχεία που συλλέγουμε».

Σε αναγνώριση της σημασίας των επιπέδων της θάλασσας ως δείκτη του φαινομένου του θερμοκηπίου, πέρυσι η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα αφιέρωσε δύο ολόκληρες ημέρες στον ωκεανό. 194 χώρες υπέγραψαν τη Συμφωνία του Παρισιού, η οποία θέτει ως στόχο να περιορίσει την άνοδο στη θερμοκρασία του πλανήτη κατά 1,5 με 2 βαθμούς Κελσίου μέχρι το τέλος του αιώνα. Ο επικεφαλής του Κοπέρνικου Jean-Noël Thépaut θεωρεί πως υπάρχουν λόγοι αισιοδοξίας: «Ο στόχος αποτελεί πρόκληση, όμως, αν οι χώρες δεσμευθούν στο να εργαστούν για τους σκοπούς αυτούς μέσω της δράσης τους για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου, θα είναι εφικτό να περιοριστούν οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, να διατηρήσουμε τη θερμοκρασία σε αποδεκτά επίπεδα και, κατά συνέπεια, να συγκρατήσουμε την άνοδο της στάθμης της θάλασσας».

Η απειλή της ανόδου στη στάθμη της θάλασσας: Συρρικνώνεται μέχρι το 2100 η ευρωπαϊκή ακτογραμμή;