Οι μακροπρόθεσμες αποδόσεις αμερικανικών ομολόγων ξεπερνούν ξανά τα επίπεδα πριν την ανακοίνωση για επαναγορά, με τον Σκοτ Μπέσεντ να σηματοδοτεί πιο επιθετική παρέμβαση της Ουάσιγκτον.
Λιγότερο από 24 ώρες αφότου διπλασίασε το μέγεθος των επαναγορών χρέους, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών βρέθηκε ξανά στην ανάγκη να καθησυχάσει τις αγορές, καθώς οι αποδόσεις των δεκαετών και τριακονταετών ομολόγων διέγραψαν τις απώλειες της Τετάρτης και κινήθηκαν πάνω από τα επίπεδα πριν από την ανακοίνωση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η εξέλιξη ανάγκασε τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ να τοποθετηθεί δημόσια, ξεκαθαρίζοντας ότι το όριο των 4 δισ. δολαρίων (3,4 δισ. ευρώ) ανά πράξη την Τετάρτη αποτελεί ελάχιστο επίπεδο και όχι αυστηρό πλαφόν.
«Πραγματοποιούμε επαναγορές σε τακτική βάση και πρόκειται να αυξήσουμε το μέγεθος των επαναγορών [...] θα σημείωνα ότι μπορεί να υπερβεί τα 4 δισ. δολάρια ανά έκδοση», δήλωσε ο Μπέσεντ.
Κληθείς να εξηγήσει την κίνηση, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ πρόσθεσε: «Εν μέρει πρόκειται για ένα σήμα προς τις αγορές, για να δείξουμε ότι θεωρούμε πως οι αποδόσεις δεν αντανακλούν τα θεμελιώδη μεγέθη. Αυτός ο πόλεμος με το Ιράν, θα τον ξεπεράσουμε [...] δεν ξέρουμε πότε».
Ο Μπέσεντ απέδωσε τις πιέσεις κυρίως στη χαμηλή ρευστότητα στη λήξη των 30 ετών, χωρίς ωστόσο να δεσμευτεί σε συγκεκριμένο ύψος επαναγορών, λέγοντας ότι το υπουργείο θα συνεχίσει να παρακολουθεί την εξέλιξη των συνθηκών.
«Το μόνο που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να στρέψουμε την προσοχή των επενδυτών στα θεμελιώδη και να μην διαπραγματεύονται με βάση τους τίτλους των ειδήσεων, σε μια ήσυχη περίοδο και σε μια αγορά με περιορισμένη ρευστότητα», κατέληξε.
Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, η απόδοση του 30ετούς ομολόγου διαμορφωνόταν στο 5,25%, αφού άγγιξε υψηλό 5,33% την Τρίτη, ενώ η απόδοση του 10ετούς βρισκόταν στο 4,7% μετά την άνοδο πάνω από το 4,75% την ίδια ημέρα.
ΗΠΑ: Το σχέδιο για το δημόσιο χρέος των 40 τρισ. δολαρίων
Ο Μπέσεντ αξιοποίησε επίσης τη συνέντευξη για να προαναγγείλει μια ακόμη ανακοίνωση.
«Πιθανότατα στο τέλος αυτής της εβδομάδας, στις αρχές της επόμενης, θα ανακοινώσουμε μια ενισχυμένη έμφαση στη δημοσιονομική εξυγίανση [...] και η πρωτοβουλία προέρχεται από τον πρόεδρο Τραμπ [...] θα εξετάσουμε τόσο την πλευρά των εσόδων όσο και την πλευρά των δαπανών [...] τι μπορούμε να κάνουμε», είπε ο Μπέσεντ, προσθέτοντας ότι το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών διαθέτει «μια μεγάλη εργαλειοθήκη» πέρα από τις επαναγορές.
Απαντώντας στο γεγονός ότι το αμερικανικό δημόσιο χρέος ξεπέρασε το ιστορικό όριο των 40 τρισ. δολαρίων (34,4 τρισ. ευρώ), ο Μπέσεντ υποβάθμισε τη σημασία του, δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχει τίποτα μαγικό στον αριθμό των 40 τρισ. [...] μπορούμε να βγούμε από αυτό μέσω της ανάπτυξης».
Παράλληλα, επέρριψε την ευθύνη στην προηγούμενη κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι οι ΗΠΑ είχαν το υψηλότερο ποσοστό ελλείμματος προς ΑΕΠ στην ιστορία επί Μπάιντεν, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ το μείωσε κατά μία ποσοστιαία μονάδα πέρυσι.
Σε αντίθεση με αυτές τις δηλώσεις, οι δημόσιες δαπάνες στις ΗΠΑ και, κατ’ επέκταση, ο κρατικός δανεισμός έχουν εκτοξευθεί φέτος λόγω του πολέμου με το Ιράν και άλλων πολιτικών επιλογών, παρά τη δέσμευση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά της χώρας.
Δεν καθησυχάστηκαν όμως όλοι, με αρκετούς επενδυτές να αντιδρούν δημόσια στα σχόλια του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ.
Ο Κρίσνα Γκούχα της Evercore ISI απαξίωσε το σχέδιο ως «αδύναμη εκδοχή του Operation Twist», που κινδυνεύει να γυρίσει μπούμερανγκ αν εκληφθεί ως ένδειξη ότι η Ουάσινγκτον δυσκολεύεται να χρηματοδοτηθεί φθηνά, προσθέτοντας ότι η ίδια η εμφάνιση του Μπέσεντ σχεδόν δεν επηρέασε την αγορά ομολόγων.
Το Operation Twist είναι ένα μη συμβατικό εργαλείο νομισματικής πολιτικής που χρησιμοποιείται από κεντρικές τράπεζες, κυρίως από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, για την ταυτόχρονη αγορά μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων και την πώληση βραχυπρόθεσμων τίτλων του Δημοσίου, με στόχο την εξομάλυνση της καμπύλης αποδόσεων.
Η Μάια Κρουκ της JPMorgan ήταν ακόμη πιο κατηγορηματική, προειδοποιώντας ότι η παρέμβαση «συγκαλύπτει τις υποκείμενες δομικές προκλήσεις και δεν κάνει τίποτα για να τις αντιμετωπίσει», ενώ εγκυμονεί και ένα διαρκές κόστος: την εικόνα ενός αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών που εγκαταλείπει τη διαχρονική δέσμευσή του για σταθερή, προβλέψιμη έκδοση χρέους υπέρ μιας αποσπασματικής διαχείρισης της αγοράς.