Σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι που δεν διαθέτουν δικό τους σπίτι είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να αγοράσουν. Τα ποσοστά διαφέρουν σημαντικά σε όλη την ήπειρο, αντανακλώντας κυρίως τις πιέσεις στο κόστος στέγασης.
Πολλοί Ευρωπαίοι που δεν έχουν δική τους κατοικία δεν είναι αισιόδοξοι ότι θα αποκτήσουν. Σε 23 χώρες, σχεδόν οι μισοί δηλώνουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να αγοράσουν σπίτι ή ότι δεν ενδιαφέρονται να το κάνουν, σύμφωνα με την έκθεση European Housing Trend Report 2025 της RE/MAX.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η εικόνα διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Πού είναι μεγαλύτερο το ποσοστό των ανθρώπων που εμφανίζονται πιο απαισιόδοξοι για την αγορά κατοικίας και γιατί;
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2025, έθεσε ένα απλό ερώτημα: «Πότε, αν ποτέ, πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να αγοράσετε ένα ακίνητο;»
Τρεις στους δέκα πιστεύουν ότι δεν θα αγοράσουν ποτέ σπίτι
Κατά μέσο όρο, το 29% των ερωτηθέντων απάντησε: «Ποτέ – δεν νομίζω ότι θα μπορέσω ποτέ να αγοράσω ένα ακίνητο». Το ποσοστό κυμάνθηκε από 13% στην Τουρκία έως 44% στην Τσεχία.
Τουλάχιστον ένας στους τρεις έδωσε αυτή την απάντηση στη Σλοβενία (39%), την Ιταλία (35%), τη Μάλτα (34%), την Ιρλανδία (33%), την Πολωνία (33%) και την Ουγγαρία (33%). Το ποσοστό ήταν επίσης πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στη Φινλανδία (32%), την Ελλάδα (30%), την Ελβετία (30%) και την Αυστρία (29%).
Στο χαμηλότερο άκρο, το Λουξεμβούργο (17%) ακολουθεί την Τουρκία. Η Λιθουανία βρίσκεται στο 21%, ποσοστό που εξακολουθεί να αντιστοιχεί σε πάνω από έναν στους πέντε.
Μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρώπης, η Ιταλία (35%) καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό. Η Ισπανία και η Γαλλία βρίσκονται χαμηλότερα, στο 25%, με το Ηνωμένο Βασίλειο πολύ κοντά, στο 26%. Η Γερμανία είναι στο 28%, λίγο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
«Η αργή οικονομική ανάπτυξη έχει περιορίσει την αύξηση των εισοδημάτων σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, ενώ οι τιμές των ακινήτων συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Ως αποτέλεσμα, η προσιτότητα παραμένει μια σημαντική πρόκληση – ιδίως για τις νεότερες γενιές – ακόμη και σε αγορές με σχετικά σταθερές συνθήκες απασχόλησης», δήλωσε στο Euronews Business ο Μίχαελ Πόλτσλερ, διευθύνων σύμβουλος της RE/MAX Europe.
Πρόσθεσε ότι σε χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Τσεχία όλο και περισσότεροι απομακρύνονται από την «κλίμακα» της ιδιοκατοίκησης, καθώς οι αυξανόμενες τιμές και οι μεγαλύτερες περίοδοι αποταμίευσης καθιστούν την απόκτηση κατοικίας ολοένα και πιο απρόσιτη.
Το 15% δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει
Περίπου 15% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν ακίνητο. Το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 4% στην Ιρλανδία έως 31% στη Γερμανία. Ξεπερνά επίσης το 20% στις Κάτω Χώρες (27%), την Αυστρία (25%) και την Ελβετία (22%).
Ο Πόλτσλερ τόνισε ότι δεν πρόκειται μόνο για τις τιμές των κατοικιών, αλλά υπάρχει και μια πολιτισμική διάσταση. «Στη Γερμανία και την Αυστρία, η ενοικίαση είναι πολύ πιο συνηθισμένη και κοινωνικά αποδεκτή. Η μακροπρόθεσμη σταθερότητα των αγορών ενοικίασης, με ισχυρή προστασία των ενοικιαστών, σημαίνει ότι τα νοικοκυριά αισθάνονται μικρότερη πίεση να αγοράσουν νωρίς», είπε.
Το ποσοστό των ανθρώπων που δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι είναι μονοψήφιο σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Τουρκία (5%), η Ισπανία (7%), η Βουλγαρία (7%) και η Ουγγαρία (9%).
Σχεδόν οι μισοί αδυνατούν ή δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν
Όταν συνδυαστούν τα ποσοστά όσων απαντούν «Ποτέ – δεν νομίζω ότι θα μπορέσω ποτέ να αγοράσω ένα ακίνητο» και «Δεν ενδιαφέρομαι να αγοράσω ακίνητο», σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι (44%) που δεν έχουν δικό τους σπίτι αμφιβάλλουν ότι θα αποκτήσουν ποτέ.
Το ποσοστό αυτό υπερβαίνει το 50% σε αρκετές χώρες, όπως η Γερμανία (59%), η Αυστρία (54%), η Τσεχία (54%), οι Κάτω Χώρες (53%) και η Ελβετία (52%).
Η Μάλτα (49%), η Ιταλία (49%), η Φινλανδία (48%) και η Σλοβενία (48%) βρίσκονται επίσης πολύ κοντά σε αυτό το επίπεδο, ενώ η Πολωνία (44%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (44%) κινούνται στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η Τουρκία αποτελεί εξαίρεση στο χαμηλό άκρο
Το ποσοστό των ανθρώπων που δηλώνουν ότι δεν μπορούν ή δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι είναι το χαμηλότερο στην Τουρκία. Λιγότεροι από έναν στους πέντε (18%) συμφώνησαν με αυτή τη διατύπωση, έναντι 28% στη χώρα με το επόμενο χαμηλότερο ποσοστό, τη Λιθουανία, γεγονός που καθιστά την Τουρκία ξεκάθαρη εξαίρεση.
«Έχει ενδιαφέρον ότι αυτή η αντίληψη εξακολουθεί να είναι τόσο ισχυρή στην Τουρκία. Πιθανότατα αυτό οφείλεται στο ότι, παρά τον πληθωρισμό και τη χρηματοοικονομική αστάθεια, τα ακίνητα θεωρούνται ευρέως ως βασικό αποθετήριο αξίας», σημείωσε ο Μίχαελ Πόλτσλερ.
Μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων οικονομιών της Ευρώπης, η Ισπανία έχει το χαμηλότερο ποσοστό, με 32%, και ακολουθεί η Γαλλία με 40%. Η Γερμανία καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό, 59%, μπροστά από την Ιταλία (49%), ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο κινείται στο ευρωπαϊκό μέσο επίπεδο.
Ο Πόλτσλερ είπε ότι η Ισπανία εξακολουθεί να επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα της κουλτούρας ιδιοκατοίκησης.
«Η ιδιοκατοίκηση θεωρείται στενά συνδεδεμένη με τη μακροπρόθεσμη οικονομική ασφάλεια και τη σταθερότητα της οικογένειας. Ακόμη και με πιο αυστηρούς όρους χορήγησης στεγαστικών δανείων και αβεβαιότητα στην απασχόληση, η επιθυμία για απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας παραμένει ισχυρή, αντανακλώντας την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η στέγη προσφέρει προστασία απέναντι σε μελλοντική οικονομική αβεβαιότητα», τόνισε.
Γιατί ορισμένοι επιλέγουν να μην αγοράσουν σπίτι;
Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι δεν θέλουν να αγοράσουν ακίνητο διαφέρουν. Ωστόσο, η ομάδα αυτή αντιστοιχεί μόλις στο 15% όσων δεν έχουν δική τους κατοικία.
Κατά μέσο όρο στις 23 χώρες, περισσότεροι από τους μισούς (53%) δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένοι με την τωρινή τους κατάσταση και δεν βλέπουν λόγο να αγοράσουν σπίτι.
Ένα ακόμη 21% δεν θέλει τις μόνιμες υποχρεώσεις που συνεπάγεται η ιδιοκτησία ακινήτου. Σχεδόν ένας στους πέντε (19%) θεωρεί ότι η ιδιοκατοίκηση δεν αξίζει τα χρήματα ή ότι τα ακίνητα είναι υπερτιμημένα.
Η ευελιξία αποτελεί επίσης βασικό λόγο. Περίπου το 16% προτιμά να μπορεί να μετακινείται εύκολα και να μην είναι «δεμένο» με μία τοποθεσία, ενώ το 13% λέει ότι μπορεί να αντέξει οικονομικά το ενοίκιο σε περιοχές όπου δεν θα μπορούσε να αγοράσει. Μόλις το 5% αναφέρει ότι ανησυχεί για πιθανή πτώση των τιμών των ακινήτων.
Κοινωνικό ορόσημο ή χρηματοοικονομική στρατηγική
Ο Μίχαελ Πόλτσλερ υπογράμμισε ότι, παρότι η στεγαστική αγορά παρουσιάζει αδιαμφισβήτητες προκλήσεις, η ιδιοκατοίκηση εξακολουθεί να αποτελεί ουσιαστικό στόχο για τους περισσότερους Ευρωπαίους.
Ωστόσο, ο ρόλος της ακίνητης περιουσίας εξελίσσεται. «Ενώ οι προηγούμενες γενιές έβλεπαν την ιδιοκατοίκηση πρωτίστως ως κοινωνικό ορόσημο, σήμερα αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως χρηματοοικονομική στρατηγική», είπε.
Σύμφωνα με τη Eurostat, σχεδόν το 70% των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν δικό τους σπίτι, ενώ το υπόλοιπο 30% νοικιάζει.