Σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι που δεν διαθέτουν δικό τους σπίτι είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να αγοράσουν. Τα ποσοστά διαφέρουν αισθητά σε όλη την ήπειρο, αντανακλώντας κυρίως τις πιέσεις στο κόστος στέγασης.
Πολλοί Ευρωπαίοι που δεν διαθέτουν δικό τους σπίτι δεν είναι αισιόδοξοι ότι θα μπορέσουν να αποκτήσουν. Σε 23 χώρες, σχεδόν οι μισοί δηλώνουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να αγοράσουν κατοικία ή ότι δεν ενδιαφέρονται να το κάνουν, σύμφωνα με την Έκθεση για τις τάσεις στη στεγαστική αγορά της Ευρώπης 2025 της RE/MAX.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η εικόνα διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Πού είναι το ποσοστό των πιο απαισιόδοξων όσον αφορά την αγορά κατοικίας υψηλότερο και γιατί;
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2025, έθεσε ένα απλό ερώτημα: «Πότε, αν ποτέ, πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να αγοράσετε ένα ακίνητο;»
Τρεις στους δέκα πιστεύουν ότι δεν θα αγοράσουν ποτέ σπίτι
Κατά μέσο όρο, το 29% των ερωτηθέντων απάντησε: «Ποτέ – δεν πιστεύω ότι θα μπορέσω ποτέ να αγοράσω ακίνητο». Το ποσοστό κυμαίνεται από 13% στην Τουρκία έως 44% στην Τσεχία.
Τουλάχιστον ένας στους τρεις έδωσε αυτή την απάντηση στη Σλοβενία (39%), την Ιταλία (35%), τη Μάλτα (34%), την Ιρλανδία (33%), την Πολωνία (33%) και την Ουγγαρία (33%). Πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ήταν επίσης τα ποσοστά σε Φινλανδία (32%), Ελλάδα (30%), Ελβετία (30%) και Αυστρία (29%).
Στην άλλη άκρη της κλίμακας, το Λουξεμβούργο (17%) ακολουθεί την Τουρκία. Η Λιθουανία βρίσκεται στο 21%, ποσοστό που παραμένει πάνω από έναν στους πέντε.
Ανάμεσα στις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, η Ιταλία (35%) κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό. Η Ισπανία και η Γαλλία είχαν το χαμηλότερο, στο 25%, με το Ηνωμένο Βασίλειο να ακολουθεί με 26%. Η Γερμανία βρίσκεται στο 28%, λίγο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
«Η αναιμική οικονομική ανάπτυξη έχει περιορίσει τις αυξήσεις εισοδημάτων σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, ενώ οι τιμές των ακινήτων συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Ως αποτέλεσμα, η προσιτότητα παραμένει σοβαρή πρόκληση – ιδίως για τις νεότερες γενιές – ακόμη και σε αγορές με σχετικά σταθερές συνθήκες απασχόλησης», δήλωσε στο Euronews Business ο Michael Polzler, διευθύνων σύμβουλος της RE/MAX Europe.
Όπως είπε, σε χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Τσεχία ολοένα και περισσότεροι απομακρύνονται από τη «σκάλα» της αγοράς κατοικίας, καθώς οι αυξανόμενες τιμές και οι μεγαλύτεροι χρόνοι αποταμίευσης κάνουν την ιδιοκατοίκηση ολοένα και πιο απρόσιτη.
Το 15% δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει
Περίπου το 15% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται να αγοράσει ακίνητο. Το ποσοστό κυμαίνεται από 4% στην Ιρλανδία έως 31% στη Γερμανία. Ξεπερνά επίσης το 20% στις Κάτω Χώρες (27%), την Αυστρία (25%) και την Ελβετία (22%).
Ο Polzler υπογράμμισε ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο οι τιμές των κατοικιών, αλλά και ο πολιτισμικός παράγοντας. «Στη Γερμανία και την Αυστρία, η ενοικίαση είναι πολύ πιο συνηθισμένη και κοινωνικά αποδεκτή. Η μακροχρόνια σταθερότητα των αγορών ενοικίασης, σε συνδυασμό με τις ισχυρές προστασίες για τους ενοικιαστές, σημαίνει ότι τα νοικοκυριά αισθάνονται λιγότερη πίεση να αγοράσουν νωρίς», είπε.
Το ποσοστό των ανθρώπων που δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι βρίσκεται σε μονοψήφια επίπεδα σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων η Τουρκία (5%), η Ισπανία (7%), η Βουλγαρία (7%) και η Ουγγαρία (9%).
Σχεδόν οι μισοί δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αγοράσουν
Όταν συνυπολογιστούν τα ποσοστά όσων απαντούν «Ποτέ – δεν πιστεύω ότι θα μπορέσω ποτέ να αγοράσω ακίνητο» και «Δεν ενδιαφέρομαι να αγοράσω ακίνητο», σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι (44%) που δεν έχουν δικό τους σπίτι αμφιβάλλουν ότι θα αποκτήσουν ποτέ.
Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 50% σε αρκετές χώρες, όπως η Γερμανία (59%), η Αυστρία (54%), η Τσεχία (54%), οι Κάτω Χώρες (53%) και η Ελβετία (52%).
Η Μάλτα (49%), η Ιταλία (49%), η Φινλανδία (48%) και η Σλοβενία (48%) βρίσκονται επίσης κοντά σε αυτά τα επίπεδα, ενώ η Πολωνία (44%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (44%) κινούνται στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η Τουρκία, η εξαίρεση στη μία άκρη
Το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν μπορούν ή δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν σπίτι είναι το χαμηλότερο στην Τουρκία. Λιγότεροι από ένας στους πέντε (18%) συμφώνησαν με αυτή τη διατύπωση, έναντι 28% στη δεύτερη χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό, τη Λιθουανία, γεγονός που καθιστά την Τουρκία σαφή εξαίρεση.
«Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η αντίληψη παραμένει τόσο ισχυρή στην Τουρκία. Πιθανότατα οφείλεται στο ότι, παρά τον πληθωρισμό και τη χρηματοπιστωτική αστάθεια, τα ακίνητα θεωρούνται ευρέως το βασικό μέσο διαφύλαξης αξίας», σημείωσε ο Michael Polzler.
Ανάμεσα στις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, η Ισπανία είχε το χαμηλότερο ποσοστό, στο 32%, και ακολούθησε η Γαλλία με 40%. Η Γερμανία κατέγραψε το υψηλότερο, στο 59%, μπροστά από την Ιταλία (49%), ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στο ευρωπαϊκό μέσο επίπεδο.
Ο Polzler δήλωσε ότι η Ισπανία συνεχίζει να επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα της κουλτούρας ιδιοκατοίκησης.
«Η ιδιοκατοίκηση θεωρείται στενά συνδεδεμένη με τη μακροπρόθεσμη οικονομική ασφάλεια και τη σταθερότητα της οικογένειας. Ακόμη και με αυστηρότερους όρους δανεισμού και αβεβαιότητα στην απασχόληση, η επιθυμία για ιδιοκτησία παραμένει ισχυρή, αντανακλώντας τη διάχυτη πεποίθηση ότι η κατοικία προσφέρει προστασία απέναντι στη μελλοντική οικονομική αβεβαιότητα», είπε.
Γιατί κάποιοι επιλέγουν να μην αγοράσουν σπίτι;
Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι δεν θέλουν να αγοράσουν ακίνητο ποικίλλουν. Ωστόσο, αυτή η ομάδα αντιστοιχεί μόλις στο 15% όσων δεν έχουν δικό τους σπίτι.
Κατά μέσο όρο στις 23 χώρες, περισσότεροι από τους μισούς (53%) δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένοι με την τρέχουσα κατάσταση και δεν αισθάνονται την ανάγκη να αγοράσουν σπίτι.
Ένα ακόμη 21% δεν θέλει τις συνεχείς υποχρεώσεις που συνεπάγεται η ιδιοκτησία ακινήτου. Σχεδόν ένας στους πέντε (19%) πιστεύει ότι η κατοχή σπιτιού δεν αξίζει τα χρήματα ή ότι τα ακίνητα είναι υπερτιμημένα.
Η ευελιξία είναι επίσης καθοριστικός παράγοντας. Περίπου 16% προτιμά να μπορεί να μετακινείται εύκολα και να μην είναι «δεμένο» με έναν τόπο, ενώ 13% δηλώνει ότι μπορεί να αντέξει οικονομικά το ενοίκιο σε περιοχές όπου δεν θα μπορούσε να αγοράσει. Μόλις 5% λέει ότι ανησυχεί μήπως πέσουν οι τιμές των ακινήτων.
Κοινωνικό ορόσημο ή οικονομική στρατηγική;
Ο Michael Polzler τόνισε ότι, παρά τις αδιαμφισβήτητες δυσκολίες της στεγαστικής αγοράς, η ιδιοκατοίκηση παραμένει σημαντικός στόχος για τους περισσότερους Ευρωπαίους.
Ωστόσο, ο ρόλος της κατοικίας εξελίσσεται. «Ενώ οι προηγούμενες γενιές έβλεπαν την ιδιοκατοίκηση κυρίως ως κοινωνικό ορόσημο, σήμερα γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτή ως οικονομική στρατηγική», είπε.
Σύμφωνα με τη Eurostat, σχεδόν το 70% των κατοίκων της ΕΕ ζει σε δική του κατοικία, ενώ το υπόλοιπο 30% νοικιάζει.