Η εργασία κατά τη διάρκεια των σπουδών δεν αποτελεί κανόνα για τους περισσότερους εργαζόμενους στην ΕΕ. Ωστόσο, η οικονομική ανάγκη και οι φιλοδοξίες σταδιοδρομίας μπορεί να παρακινήσουν ορισμένους να το κάνουν.
Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις νέους Ευρωπαίους ηλικίας 15 έως 29 ετών εργάζονται και σπουδάζουν ταυτόχρονα το 2024, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat.
Η κατάσταση αυτή ήταν πιο συχνή στην Ολλανδία (74,3%), τη Δανία (56,4%) και τη Γερμανία (45,8%).
Αντίθετα, η Ρουμανία (2,4%), η Ελλάδα (6%) και η Κροατία (6,4%) ανέφεραν τα χαμηλότερα ποσοστά μεταξύ των χωρών της ΕΕ.
Το κύριο κίνητρο για να εργαστεί κάποιος παράλληλα με τις σπουδές του είναι οι οικονομικές ανησυχίες, αλλά οι ειδικοί λένε ότι τα κίνητρα των φοιτητών μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το από πού προέρχονται και σε ποιον τομέα εργάζονται.
«Ορισμένοι φοιτητές έχουν ανάγκη τα χρήματα, άλλοι χρησιμοποιούν την απασχόληση ή την απλήρωτη πρακτική άσκηση για να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία και να βελτιώσουν την απασχολησιμότητά τους», δήλωσε στο Europe in Motion η Μαντλίν Ναιτινγκέιλ, επικεφαλής ερευνήτρια στον μη κερδοσκοπικό ερευνητικό οργανισμό RAND Europe.
Ενώ η οικονομική αναγκαιότητα «είναι πιθανό να διαφέρει στα κράτη μέλη της ΕΕ ανάλογα με τις ρυθμίσεις για τη χρηματοδότηση των φοιτητών, η τελευταία είναι πιο συνηθισμένη σε ορισμένους τομείς, όπως η νομική, η χρηματοοικονομική και οι δημιουργικές βιομηχανίες», σύμφωνα με τη Ναιτινγκέιλ.
«Αυτό είναι επίσης πιθανό να διαφέρει ανάλογα με το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο, καθώς για ορισμένους φοιτητές η αμειβόμενη εργασία αποτελεί οικονομική αναγκαιότητα», είπε.
Επιπλέον, η εμπλοκή των φοιτητών στην αμειβόμενη εργασία θα επηρεαστεί και από τις ευρύτερες τάσεις της αγοράς εργασίας. Για παράδειγμα, μια ολλανδική μελέτη υποστήριξε ότι η αύξηση της αμειβόμενης εργασίας των φοιτητών συνδέεται με την αύξηση των πρακτικών ευέλικτης απασχόλησης.
Παρ' όλα αυτά, η πλειονότητα των νέων Ευρωπαίων δεν εργάζεται κατά τη διάρκεια των σπουδών, με περισσότερους από επτά στους δέκα νέους να παραμένουν εκτός του εργατικού δυναμικού κατά τη διάρκεια των σπουδών τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα με τη Eurostat.
Εν τω μεταξύ, το 3,2% ήταν άνεργοι αλλά αναζητούσαν ενεργά εργασία.
Τα υψηλότερα ποσοστά άνεργων νέων στην επίσημη εκπαίδευση καταγράφηκαν στη Σουηδία (14,1%), τη Φινλανδία (10%) και τη Δανία (9,6%).
Από την άλλη πλευρά, στη Ρουμανία (0,6%), την Κροατία, την Τσεχία και την Ουγγαρία (0,8% η καθεμία), λιγότερο από το 1% των νέων αναζητούσαν εργασία.
Γιατί υπάρχουν διαφορετικά ποσοστά μεταξύ ανδρών και γυναικών;
Μεταξύ των γυναικών ηλικίας 15 έως 19 ετών, το 74,4% ήταν εκτός αγοράς εργασίας, σε σύγκριση με το 70,4% των ανδρών της ίδιας ηλικίας.
Καθώς μεγαλώνουν και φτάνουν στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 20 και 24 ετών, το ποσοστό εκτός του εργατικού δυναμικού μειώνεται στο 30,9% για τις γυναίκες και στο 24,8% για τους άνδρες.
Αυτό δείχνει μεγαλύτερη ενσωμάτωση στην αγορά εργασίας παράλληλα με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, σημειώνει η Eurostat.
Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, το ποσοστό των νέων που εργάζονταν ενώ σπούδαζαν ήταν 19,6% για τις γυναίκες και 17% για τους άνδρες.
Επιπλέον, μεταξύ των νέων ηλικίας 25 έως 29 ετών, η απασχόληση έφτασε το 62% για τις γυναίκες και το 71,9% για τους άνδρες. Εδώ, το ποσοστό των γυναικών που βρίσκονται εκτός του εργατικού δυναμικού και δεν φοιτούν στην επίσημη εκπαίδευση (16,2%) ήταν υψηλότερο από εκείνο των ανδρών (6,9%).
Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι προτιμούν να επικεντρωθούν στην εκπαίδευση.
Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι οι γυναίκες τείνουν να εγγράφονται περισσότερο στην επίσημη εκπαίδευση από τους άνδρες.
Ωστόσο, όταν δεν φοιτούν στην εκπαίδευση, είναι λιγότερο πιθανό να απασχολούνται ή να αναζητούν εργασία, όπως αντικατοπτρίζεται από τα χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης και τα υψηλότερα επίπεδα αδράνειας σε σύγκριση με τους άνδρες.