Η κυβέρνηση οφείλει πλέον να δημοσιεύει τα εφαρμοστικά διατάγματα πριν από την πλήρη εφαρμογή του δικαιώματος στην υποβοηθούμενη ευθανασία.
Η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (πηγή στα Γαλλικά) δημοσίευσε τον νόμο για την ευθανασία, αφού προηγουμένως τον είχε κυρώσει ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Το Κοινοβούλιο είχε εγκρίνει οριστικά το κείμενο στα μέσα Ιουλίου.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Το Συνταγματικό Συμβούλιο είχε εγκρίνει τη δημιουργία αυτού του νέου δικαιώματος, θέτοντας αρκετές αυστηρές προϋποθέσεις.
Ο ασθενής πρέπει να είναι ενήλικος, να έχει γαλλική ιθαγένεια ή να διαμένει μόνιμα και νόμιμα στη Γαλλία, να πάσχει από σοβαρή και ανίατη ασθένεια σε τελικό ή «προχωρημένο» στάδιο και να αντιμετωπίζει σωματικούς πόνους που κρίνονται αφόρητοι. Πρέπει επίσης να είναι σε θέση να εκφράζει μια ενημερωμένη και συνειδητή επιλογή μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ένας επαγγελματίας υγείας θα μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να χορηγήσει ο ίδιος στον εαυτό του μια θανατηφόρα ουσία, εφόσον δεν είναι σωματικά ικανός να το κάνει μόνος του.
Ένας γιατρός, σε συνεργασία με αρκετούς ακόμη επαγγελματίες του κλάδου, θα είναι αρμόδιος να κρίνει αν ο ασθενής πληροί ή όχι τις προϋποθέσεις για να επωφεληθεί από τη βοήθεια στον θάνατο.
Με τον νόμο πλέον να έχει κυρωθεί και να έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, απομένει στην κυβέρνηση να εκδώσει τα εφαρμοστικά διατάγματα πριν από την ουσιαστική έναρξη ισχύος αυτού του νέου δικαιώματος.
Ο Εμανουέλ Μακρόν είχε χαιρετίσει ένα δικαίωμα «που ολοκληρώνει μια υποδειγματική δημοκρατική συζήτηση».
Ο πρώην βουλευτής του MoDem Ολιβιέ Φαλορνί είναι ο εμπνευστής του νόμου. Ο νυν δήμαρχος της Λα Ροσέλ είχε κάνει λόγο για «μια πολύ μεγάλη πρόοδο».
Αντίθετα, το Ίδρυμα Jérôme Lejeune, χριστιανικής έμπνευσης, δηλώνει «αγανακτισμένο» και η ένωση «Les Éligibles et leurs aidants», μια συλλογικότητα ασθενών, καταγγέλλει «τον απόλυτο κίνδυνο που συνιστά αυτός ο νόμος για τους πιο ευάλωτους».