Στη Χαν Γιουνίς, γυναίκες και παιδιά στήνονται στην ουρά κρατώντας κατσαρόλες, περιμένοντας μαγειρεμένο φαγητό από τα συσσίτια Tikkiyya που διαχειρίζονται φιλανθρωπικές οργανώσεις, ένα καθημερινό τελετουργικό για πολλές οικογένειες.
Το φαγητό παραμένει λιγοστό, καθώς τα συνοριακά περάσματα περιορίζουν την είσοδο βοήθειας, με αποτέλεσμα οι τιμές στις τοπικές αγορές να είναι απλησίαστες για τους περισσότερους. Εκτοπισμένοι κάτοικοι αναφέρουν ότι δυσκολεύονται ακόμη και για ένα γεύμα την ημέρα, μια δοκιμασία που γίνεται εντονότερη στη διάρκεια του Ραμαζανιού, όταν η ζήτηση εκτοξεύεται με τη δύση του ήλιου.
Οι συνθήκες διαβίωσης γίνονται ολοένα και πιο επικίνδυνες. Στη Χαν Γιουνίς, ένας τοίχος που κατέρρευσε καταπλάκωσε σκηνές όπου φιλοξενούνταν εκτοπισμένες οικογένειες, σκοτώνοντας δύο γυναίκες και ένα παιδί. Οι επιζώντες αρχικά νόμισαν ότι επρόκειτο για αεροπορική επιδρομή.
Η πλειονότητα του πληθυσμού της Γάζας στηρίζεται πλέον στην ανθρωπιστική βοήθεια, μέσα σε ένα τοπίο γενικευμένης καταστροφής, καθώς περισσότεροι από 40 εκατομμύρια τόνοι ερειπίων δυσχεραίνουν την καθημερινότητα με ελλείψεις, πρόχειρα καταλύματα και μια αδιάκοπη αίσθηση αβεβαιότητας.