Η μέση μισθολογική επιβάρυνση για στέγαση αυξάνεται κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες από το 2019: Μαδρίτη και Καταλονία (70% του μισθού) πρώτες στις περιφέρειες.
Τα στοιχεία για την οικιστική κρίση που διανύει η Ισπανία είναι δημόσια και σε όλους γνωστά. Στην αγορά ενοικίων, η σωρευτική αύξηση από το 2022 αγγίζει το 30% σύμφωνα με το CIS, ενώ η οικοδομική δραστηριότητα –στοιχεία της PwC– βρίσκεται από το 2010 σε ιστορικά χαμηλά, με μέσο όρο 83.000 κατοικίες τον χρόνο έναντι 315.000 κατά μέσο όρο την περίοδο 1970-2010. Επιπλέον, το απόθεμα κοινωνικής κατοικίας είναι σαφώς ανεπαρκέςσύμφωνα με την Τράπεζα της Ισπανίας: μεταξύ 1,5% και 3,3% του συνόλου, έναντι μέσου όρου 9,3% στην ΕΕ.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Προειδοποιητικές φωνές ακούγονται πλέον ακόμη και μέσα από τον ίδιο τον κλάδο των ακινήτων, ο οποίος έχει δεχθεί σκληρή κριτική από πλατφόρμες όπως το Sindicato de Inquilinas επειδή δεν λαμβάνει αποφασιστικά μέτρα κατά των funds-«γυπών» ή των εξώσεων ευάλωτων ανθρώπων. Η πλατφόρμα Fotocasa, μεσιτικός ιστότοπος αγοραπωλησιών, εκτιμά ότι οι Ισπανοί που ζουν σε ενοικιαζόμενες κατοικίες δαπάνησαν το 2025, κατά μέσο όρο, το 50% του μισθού τους για το ενοίκιο.
Τα στοιχεία αυτά (υπολογισμένα με βάση τους μέσους μισθούς των αγγελιών εργασίας στην πλατφόρμα InfoJobs, μια μάλλον μη ρεαλιστική ακτινογραφία) είναι υψηλότερα από εκείνα άλλων παρόμοιων μελετών. Το think tank Funcas (πηγή στα Ισπανικά) θεωρεί ότι οι νέοι, μια από τις ομάδες που πλήττονται περισσότερο, διαθέτουν περίπου το 35% του προϋπολογισμού τους για το ενοίκιο: δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το ανώτατο όριο που συνήθως προτείνουν οι οικονομολόγοι για αυτή τη δαπάνη, δηλαδή το πολύ το ένα τρίτο του μισθού.
Η Fotocasa υπολογίζει ότι το μερίδιο του μέσου μισθού που κατευθύνεται στο ενοίκιο αυξάνεται από 38% το 2019 σε 50% το 2025, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη τις διαφορές μεταξύ των αυτόνομων κοινοτήτων: από το 29% που εκτιμά για τους κατοίκους της Εξτρεμαδούρα έως 71% για τους κατοίκους της Μαδρίτης. Τα στοιχεία είναι συνεπή και για την υπόλοιπη κατάταξη των αυτόνομων κοινοτήτων, με τις συνήθεις ύποπτες –τη Χώρα των Βάσκων, τα νησιωτικά συμπλέγματα των Καναρίων και των Βαλεαρίδων, την Καταλονία και την Αυτόνομη Κοινότητα της Βαλένθια– να είναι εκείνες όπου οι κάτοικοι πληρώνουν τα περισσότερα.
Αντίθετα, οι επαρχίες όπου οι κάτοικοι διαθέτουν το μικρότερο ποσοστό του ακαθάριστου μισθού τους για την πληρωμή ενοικίου είναι η Χαέν (23%), η Τερουέλ (25%), η Κάθερες (27%), η Θιουδάδ Ρεάλ (28%), η Αλμπαθέτε (29%), η Ουρένσε (29%), η Μπανταχόθ (29%), η Κόρδοβα (29%), η Παλένθια (30%) και η Καστεγιόν (31%).