Πρόκειται για σχεδόν τέσσερις φορές περισσότερες αιτήσεις από αυτές που έλαβε το σχέδιο Priva της ίδιας της Εκκλησίας σε ένα ολόκληρο έτος λειτουργίας
Από τις 15 Απριλίου, η Ισπανία διαθέτει ένα μικτό σύστημα για την παροχή αποζημιώσεων στα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης που διαπράχθηκαν εντός της Καθολικής Εκκλησίας. Το νέο Γραφείο Αναγνώρισης και Αποκατάστασης Σεξουαλικών Κακοποιήσεων, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Προεδρίας, γεννήθηκε από τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στις 8 Ιανουαρίου μεταξύ της κυβέρνησης, της Ισπανικής Επισκοπικής Διάσκεψης (CEE), της Ισπανικής Συνομοσπονδίας Θρησκευτικών (Confer) και του Διαμεσολαβητή. Το πρωτόκολλο που την αναπτύσσει υπογράφηκε στις 30 Μαρτίου.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Αυτό που κάνει αυτόν τον μηχανισμό διαφορετικό είναι ότι η Εκκλησία αναλαμβάνει τις αποζημιώσεις, χωρίς ανώτατο όριο, ενώ το κράτος παρέχει τη θεσμική δομή για τη διεκπεραίωσή τους.
Οι αποζημιώσεις μπορεί να είναι οικονομικές, συμβολικές, επανορθωτικές ή πνευματικές και απαλλάσσονται από τη φορολογία, αίτημα που ζητούν εδώ και καιρό τα θύματα, αφού το υπουργείο Οικονομικών διεκδίκησε φόρους από όσους είχαν λάβει προηγούμενες αποζημιώσεις.
Ποιος μπορεί να υποβάλει αίτηση για αποζημιώσεις και πώς
Η πρόσβαση περιορίζεται στα θύματα που δεν έχουν ένδικα μέσα: υποθέσεις που έχουν παραγραφεί ή υποθέσεις στις οποίες ο δράστης έχει αποβιώσει. Πρέπει επίσης να είναι ανήλικοι ή άτομα που ήταν ανάπηρα κατά τη στιγμή των γεγονότων. Η αίτηση μπορεί να υποβληθεί από τα ίδια τα θύματα ή τους εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους τους, μέσω της ηλεκτρονικής έδρας του Υπουργείου Προεδρίας (δικτυακός τόπος).
Μόλις παραληφθεί η αίτηση, διαβιβάζεται στη Μονάδα Θυμάτων του Διαμεσολαβητή, η οποία αποτελείται από ανεξάρτητους ειδικούς, οι οποίοι συντάσσουν πρόταση αποζημίωσης. Εάν και τα δύο μέρη, Εκκλησία και θύμα, την αποδεχθούν, αυτή είναι οριστική. Εάν όχι, τότε έρχεται στο παιχνίδι μια Μικτή Επιτροπή με εκπροσώπηση από όλα τα θεσμικά όργανα. Σε περίπτωση επίμονης διαφωνίας, τον τελευταίο λόγο έχει ο Διαμεσολαβητής.
Τα θύματα που είχαν ήδη επωφεληθεί από το σύστημα Priva, το σύστημα που η Εκκλησία δημιούργησε το 2024, μπορούν να μεταβούν στο νέο μηχανισμό, αν και στο εξής θα πρέπει να επιλέξουν το ένα ή το άλλο.
Η ζήτηση που δεν μπόρεσε να απορροφήσει το σύστημα Priva
Το πιο εντυπωσιακό γεγονός σχετικά με την έναρξη λειτουργίας του γραφείου είναι η σύγκριση με τον προκάτοχό του. Το σχέδιο Priva, το οποίο εγκαινίασε η Εκκλησία πριν από ένα χρόνο, συγκέντρωσε 89 αιτήσεις σε δώδεκα μήνες. Το νέο κρατικό γραφείο ξεπέρασε αυτόν τον αριθμό μέσα σε δύο εβδομάδες: 300 αιτήσεις από τις 15 Απριλίου, σε μόλις 15 ημέρες, σύμφωνα με πηγές του Υπουργείου Προεδρίας.
Η διαφορά αντανακλά κάτι που οι ενώσεις των θυμάτων επισημαίνουν εδώ και χρόνια: πολλοί άνθρωποι δεν εμπιστεύονται το ίδιο το θεσμικό όργανο να χειριστεί και να επιλύσει τις αιτήσεις τους. Η παρουσία του κράτους ως εγγυητή, με τον Διαμεσολαβητή σε ρόλο διαιτητή, φαίνεται να έχει μειώσει αυτό το φρένο. Ο μηχανισμός θα ισχύσει για ένα έτος, με δυνατότητα παράτασης για ένα δεύτερο.
Ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο εκκρεμών αποζημιώσεων
Η Ισπανία δεν είναι η μόνη χώρα που προσπαθεί να ρυθμίσει αυτό το χρέος. Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, η πορτογαλική εκκλησία ανακοίνωσε την καταβολή περισσότερων από 1,6 εκατομμυρίων ευρώ σε 57 θύματα, κλείνοντας μια διαδικασία αποζημίωσης που ξεκίνησε μετά τη δημοσίευση το 2023 μιας έκθεσης που εκτιμούσε ότι τουλάχιστον 4.800 ανήλικοι κακοποιήθηκαν από το 1950 και μετά.
Στη Γαλλία, μια μελέτη που ανατέθηκε από το κράτος το 2021 υπολόγισε τουλάχιστον 330.000 περιπτώσεις τις τελευταίες επτά δεκαετίες.
Στην Ισπανία, η έκθεση του Διαμεσολαβητή που ανατέθηκε από το Κογκρέσο κατέταξε την έκταση του προβλήματος ως μία από τις πιο σοβαρές και συστηματικές στη Δυτική Ευρώπη. Το νέο γραφείο είναι, υπό αυτή την έννοια, η πρώτη πραγματική προσπάθεια να μεταφραστεί αυτή η αναγνώριση σε συγκεκριμένες και θεσμικά υποστηριζόμενες αποζημιώσεις.