Η ανακάλυψη φέρνει τους επιστήμονες πιο κοντά στην προώθηση με σύντηξη: τεχνολογία που μιμείται τις ενεργειακές αντιδράσεις του Ήλιου.
Μια ομάδα Βρετανών επιστημόνων πέτυχε αυτό που περιγράφει ως την πρώτη στην ιστορία ανάφλεξη πλάσματος στο εσωτερικό κινητήρα πυρηνικής σύντηξης για διαστημικό πύραυλο, ένα τεράστιο βήμα που θα μπορούσε κάποια μέρα να κάνει τα ταξίδια στο ηλιακό σύστημα και προς τον Άρη πολύ ταχύτερα.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η Pulsar Fusion ανακοίνωσε αυτό το ορόσημο σε ζωντανή μετάδοση από το συνέδριο MARS της Amazon, που φιλοξενεί ο Jeff Bezos στην Καλιφόρνια αυτή την εβδομάδα, με τον διευθύνοντα σύμβουλο Ρίτσαρντ Ντάιναν να το χαρακτηρίζει «εξαιρετική στιγμή» για την εταιρεία.
Η ομάδα κατάφερε να δημιουργήσει πλάσμα, μια εξαιρετικά θερμή, ηλεκτρικά φορτισμένη κατάσταση της ύλης, που συχνά περιγράφεται ως η τέταρτη κατάσταση της ύλης, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία μέσα στο πειραματικό, πρώιμο πρωτότυπο «σύστημα προώθησης σύντηξης Sunbird» της.
Η δοκιμή, που πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στο Μπλέτσλεϊ του Ηνωμένου Βασιλείου, μεταδόθηκε στην Καλιφόρνια και αποτελεί μια πρώτη επίδειξη του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργεί στο μέλλον ένας κινητήρας διαστημοπλοίου με καύσιμο την πυρηνική σύντηξη.
Τι είναι η πυρηνική σύντηξη και γιατί έχει σημασία;
Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (πηγή στα Αγγλικά), η πυρηνική σύντηξη είναι «η διαδικασία κατά την οποία δύο ελαφροί ατομικοί πυρήνες συνενώνονται για να σχηματίσουν έναν βαρύτερο, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα τεράστιες ποσότητες ενέργειας».
Ουσιαστικά, λειτουργεί παρόμοια με τη διαδικασία που τροφοδοτεί τον Ήλιο και όλα τα άλλα άστρα, συγχωνεύοντας άτομα ώστε να απελευθερώνονται τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
Παρότι η ιδέα της πυρηνικής σύντηξης προτάθηκε ήδη από τη δεκαετία του 1920, η δημιουργία και ο έλεγχος αντιδράσεων σύντηξης στη Γη έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα εξαιρετικά δύσκολος. Σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, το πλάσμα πρέπει να παραμένει σταθερό. Επειδή όμως στο Διάστημα επικρατούν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και σχεδόν τέλειο κενό, οι μηχανικοί θεωρούν ότι μπορεί να αποτελεί το ιδανικό περιβάλλον για την αποδοτική λειτουργία του.
Αν η προώθηση με σύντηξη καταστεί εφικτή, θα μπορούσε να είναι πολύ ισχυρότερη από τους σημερινούς πυραυλοκινητήρες, παρέχοντας έως και 1.000 φορές μεγαλύτερη ώση από τα συμβατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται σε τροχιά και επιτρέποντας στα διαστημόπλοια να φτάνουν ταχύτητες περίπου 800.000 χιλιομέτρων την ώρα (500.000 μίλια/ώρα).
Ταχύτερα ταξίδια προς τον Άρη
Με τέτοιες ταχύτητες, τα ταξίδια στον Άρη θα μπορούσαν να μειωθούν από πολύμηνες αποστολές σε ζήτημα λίγων εβδομάδων.
Τα συντομότερα ταξίδια δεν θα καθιστούσαν απλώς τις αποστολές φθηνότερες και πιο πρακτικές, αλλά θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν σημαντικούς κινδύνους για την υγεία των αστροναυτών, όπως η έκθεση σε ακτινοβολία και οι μεγάλης διάρκειας περίοδοι παραμονής σε συνθήκες μικροβαρύτητας.
«Με την οικονομία του Διαστήματος να εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2035, η ταχύτερη μεταφορά στο Διάστημα δεν αποτελεί μόνο επιστημονικό στόχο, αλλά και οικονομικό», ανέφερε η Pulsar Fusion μετά τη δοκιμή.
Η εταιρεία σχεδιάζει τώρα πρόσθετες δοκιμές του συστήματος Sunbird, με στόχο τη βελτίωση των επιδόσεων. Οι επόμενες αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν ισχυρότερους υπεραγώγιμους μαγνήτες, σχεδιασμένους ώστε να συγκρατούν και να ελέγχουν καλύτερα το πλάσμα.