Οι μόνιμα σκιασμένοι κρατήρες προσελκύουν εδώ και χρόνια το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Ένα νέο σύστημα λέιζερ μπορεί να βοηθήσει μελλοντικά σκάφη να πλοηγούνται στη Σελήνη με μεγαλύτερη ασφάλεια;
Επιστήμονες προτείνουν την κατασκευή εξαιρετικά σταθερών λέιζερ στους σκοτεινότερους κρατήρες της Σελήνης, ώστε να βοηθούν μελλοντικά διαστημόπλοια στην πλοήγηση και στην ακριβέστερη μέτρηση του χρόνου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη (πηγή στα Αγγλικά).
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ερευνητές από το Jet Propulsion Laboratory της NASA και το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας, στις Ηνωμένες Πολιτείες, προτείνουν σε μια αξιολογημένη από ομότιμους μελέτη την τοποθέτηση μιας μικρής συσκευής από πυρίτιο μέσα σε έναν από τους μόνιμα σκιερούς κρατήρες της Σελήνης, ώστε να σταθεροποιείται το φως του λέιζερ.
Μόλις σταθεροποιηθεί, το λέιζερ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σήμα χρονισμού και πλοήγησης για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη.
Οι επιστήμονες λένε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει τα διαστημόπλοια να προσεδαφίζονται με μεγαλύτερη ασφάλεια, να υποστηρίξει ένα σύστημα τύπου GPS στη Σελήνη και να βελτιώσει την επικοινωνία μεταξύ δορυφόρων.
Γιατί οι σκοτεινότεροι κρατήρες της Σελήνης;
Οι μόνιμα σκιεροί κρατήρες ενδιαφέρουν εδώ και χρόνια τους επιστήμονες, επειδή μπορεί να περιέχουν πάγο νερού και άλλους πόρους απαραίτητους για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη.
Ωστόσο είναι δύσκολο να μελετηθούν, καθώς δέχονται ελάχιστο ή καθόλου ηλιακό φως, κάτι που καθιστά δύσκολες την προσεδάφιση, την κίνηση και την άμεση παρατήρηση.
Η μελέτη προτείνει την κατάβαση μιας μικρής συσκευής από πυρίτιο, γνωστής ως οπτική κοιλότητα, σε έναν από αυτούς τους κρατήρες, ώστε να σταθεροποιείται ένα λέιζερ ελέγχοντας το φως που περνά μέσα από αυτήν.
Η συσκευή λειτουργεί αντανακλώντας το φως ανάμεσα σε δύο καθρέφτες. Για να παραμένει σταθερή η δέσμη λέιζερ, η απόσταση ανάμεσα σε αυτούς τους καθρέφτες πρέπει να διατηρείται σχεδόν απολύτως σταθερή.
Οι ερευνητές λένε ότι το έντονο ψύχος στο εσωτερικό των κρατήρων θα βοηθούσε να επιτευχθεί αυτό.
Επειδή το πυρίτιο σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες σχεδόν δεν διαστέλλεται ή συστέλλεται, το σήμα του λέιζερ θα μπορούσε να παραμένει πολύ πιο σταθερό απ’ ό,τι στη Γη.
Οι ερευνητές πιστεύουν επίσης ότι ένα δίκτυο από τέτοια λέιζερ θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανίχνευση απειροελάχιστων μεταβολών στις αποστάσεις μεταξύ αντικειμένων στη Σελήνη, ανοίγοντας ενδεχομένως νέους δρόμους για τη μελέτη της βαρύτητας και του χωροχρόνου.
Η ομάδα αναφέρει ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να δοκιμαστεί αρχικά σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, πριν εγκατασταθεί στην επιφάνεια της Σελήνης μέσα στα επόμενα χρόνια.