Είχαν κατασχεθεί το 2011 σε τρία κοντέινερ που είχαν έρθει από την Κίνα στην Γαλλία σχεδόν 38.000 ζευγάρια αθλητικά παπούτσια «μαϊμού» και καταστράφηκαν στη Χάβρη μετά από δεκαπέντε χρόνια δικαστικής διαμάχης
Αποθηκευμένα σε κιβώτια, σε μυστικό σημείο στο Χάβρη, περίπου 38.000 ζευγάρια «μαϊμού» αθλητικών παπουτσιών που είχαν φτάσει από την Κίνα το 2011 ανέμεναν την τύχη τους. Πίσω από αυτά τα παπούτσια κρύβεται μία από τις πιο μακροχρόνιες υποθέσεις που έχουν κληθεί να διαχειριστούν οι τελωνειακές αρχές στη Γαλλία.
Ύστερα από δικαστική διαμάχη 15 ολόκληρων ετών, ο Γάλλος εισαγωγέας καταδικάστηκε τελικά τον Δεκέμβριο του 2025 σε τελωνειακό πρόστιμο 1,56 εκατ. ευρώ, 260.000 ευρώ για ξέπλυμα χρήματος, καθώς και σε τρία χρόνια φυλάκιση, εκ των οποίων τα δύο με αναστολή.
Οι τελωνειακοί υπάλληλοι στη Χάβρη μπορούν έτσι επιτέλους να γυρίσουν σελίδα, αλλά και να αδειάσουν λίγο τον αποθηκευτικό χώρο που έχουν στη διάθεσή τους.
Όπως λέει ο Άντονι, τελωνειακός που εργάζεται στον συγκεκριμένο χώρο, η απομίμηση «είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, μια πραγματική μάστιγα, γιατί όλα τα προϊόντα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο απομίμησης. Τα είδη πολυτελείας, ιδίως των μεγάλων γαλλικών οίκων, αλλά και τα προϊόντα καθημερινής χρήσης, σαπούνια, σαμπουάν, και κυρίως τα παιχνίδια, που είναι πολύ της μόδας και μπορούν να αντιγραφούν σχεδόν αμέσως».
Πρέπει να καταστρέφονται αυτά τα προϊόντα ή μπορούν να αποκτήσουν δεύτερη ζωή;
Στο Χάβρη, το βασικό λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων της Γαλλίας, οι κατασχέσεις προϊόντων απομίμησης είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Παπούτσια, ρούχα, παιχνίδια, τεχνολογικά προϊόντα ή ακόμη και ανταλλακτικά αυτοκινήτων: όλα μπορούν να αντιγραφούν και να μεταπωληθούν σε υψηλές τιμές.
Πέρυσι κατασχέθηκαν στη Γαλλία πάνω από 20 εκατομμύρια απομιμητικά προϊόντα, εκ των οποίων σχεδόν 1,2 εκατομμύρια στο Χάβρη. Ένα ιδιαίτερα προσοδοφόρο εμπόριο που προσελκύει ολοένα και περισσότερο τα οργανωμένα εγκληματικά δίκτυα.
Για τις τελωνειακές αρχές δεν τίθεται θέμα: αυτά τα εμπορεύματα δεν μπορούν ούτε να μεταπωληθούν ούτε να διανεμηθούν εκ νέου. Ο νόμος το απαγορεύει. Από τη στιγμή που κατάσχονται, καταστρέφονται συστηματικά ώστε να μην επιστρέψουν στην αγορά.
Η συζήτηση αυτή επανέρχεται πάντως τακτικά: από τη μία, η καταστροφή χιλιάδων ζευγαριών παπουτσιών ξαφνιάζει ή εξοργίζει όσους τη θεωρούν τεράστια σπατάλη σε μια περίοδο ανέχειας, και από την άλλη, τα τελωνεία υπενθυμίζουν ότι οι απομιμήσεις αυτές, συχνά μη συμβατές με τα πρότυπα ασφαλείας, μπορεί να περιέχουν τοξικά ή επικίνδυνα υλικά.
Η επιχείρηση καταστροφής πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου στο λιμάνι της πόλης, σε ειδική εγκατάσταση που έχει σύμβαση με τις τελωνειακές αρχές.
Σε ελάχιστο χρόνο, δύο κινητοί γερανοί συνέθλιψαν τα παπούτσια με τον γάντζο τους, προτού τα ρίξουν σε έναν θρυμματιστή. Τα κομμάτια που εξήλθαν τεμαχισμένα θα καούν ή θα ανακυκλωθούν.
Σύμφωνα με τον Στεφάν Πέτερσον, περιφερειακό διευθυντή της UNIFER Environnement, που είχε την ευθύνη της επιχείρησης, «αυτός ο σωρός αποβλήτων στο τέλος της διαδικασίας μπορεί να έχει διάφορους προορισμούς· στην προκειμένη περίπτωση θα αξιοποιηθεί ενεργειακά μέσω καύσης, σε συνεργασία με έναν τοπικό εταίρο. Σε άλλες περιπτώσεις μπορούμε επίσης να επεξεργαστούμε αυτού του τύπου τα υπολείμματα για να παραχθεί στερεό καύσιμο, μια ιδιαίτερα θερμογόνος ύλη που θα τροφοδοτήσει κυρίως τους λέβητες των τσιμεντοβιομηχανιών».
Ένα εντελώς απρόσμενο τέλος για αυτά τα παπούτσια που έφτασαν από την Κίνα: ύστερα από δεκαπέντε χρόνια αναμονής, ο τελευταίος τους σταθμός δεν ήταν ούτε κάποιο κατάστημα ούτε μια ντουλάπα, αλλά ένας βιομηχανικός θρυμματιστής.